Μετά από μια μακρά περίοδο περιποίησης των φυτών μας και δουλειάς στον κήπο, μερικές φορές ξεχνάμε να προσέξουμε τα εργαλεία μας όπως πρέπει, κάνοντάς τους έναν καλό καθαρισμό και αποθηκεύοντας τα σωστά στην αποθήκη.

Μετά από τις τελευταίες φθινοπωρινές και χειμερινές εργασίες, ανοίγουμε την εργαλειοθήκη με τα σύνεργα του κήπου την άνοιξη και διαπιστώνουμε ότι μερικά από τα αγαπημένα μας εργαλεία είναι σκουριασμένα. Στο άρθρο αυτό θα μάθετε πώς να καθαρίσετε τα σκουριασμένα σας εργαλεία.

Πως να αποθηκεύσουμε σωστά τα εργαλεία μας

Η πρόληψη είναι η καλύτερη λύση για να μην σκουριάζουν τα εργαλεία του κήπου. Να καθαρίζετε πάντα τα εργαλεία καλά μετά από κάθε χρήση με ένα πανί ή βούρτσα βουτηγμένο σε νερό με σαπούνι. Βεβαιωθείτε ότι αφαιρέσατε κάθε υπόλειμμα φυτού ή λεκέδες από τους χυμούς των φυτών που κλαδεύατε. Μετά τον καθαρισμό των εργαλείων σας αφήστε τα να στεγνώσουν και ψεκάστε τα με λιπαντικό αντισκωριακό σπρέυ. Αποθηκεύστε τα εργαλεία σας κρεμώντας τα από γάντζους σε ένα ξηρό και ευάερο μέρος.

Για να ελαχιστοποιήσετε τα κολλώδη υπολείμματα στα εργαλεία σας μπορείτε να τα ψεκάζετε με σπρέι σιλικόνης πριν από κάθε χρήση.

Ωστόσο, ακόμα και μετά από την φροντίδα και τη σωστή αποθήκευση συμβαίνει να μην έχουμε το αποτέλεσμα που θέλαμε και να βρίσκουμε τα εργαλεία μας με μερικές σκουριές. Υπάρχουν πολλά παραδοσιακά καθαριστικά για να αφαιρέσουμε τη σκουριά από τα εργαλεία με απλά υλικά που βρίσκουμε στη κουζίνα, όπως αλάτι, ξύδι, αναψυκτικά τύπου κόλα και γυαλόχαρτο.

Πώς να καθαρίσετε τα σκουριασμένα εργαλεία

Η μία μέθοδος για τον καθαρισμό της σκουριάς είναι ρίχνοντας ξύδι. Μουλιάστε το εργαλείο που έχει πρόβλημα όλη τη νύχτα σε διάλυμα νερού με ξύδι σε αναλογία 1:1 . Στη συνέχεια, τρίψτε με ένα συρμάτινο σφουγγάρι ή μια σκληρή βούρτσα ή ένα κομμάτι γυαλόχαρτο τη σκουριά με κυκλικές κινήσεις για να καθαρίσει. Ωστόσο ο πιο εύκολος τρόπος είναι να το ψεκάσετε με ένα αντισκωριακό υψηλής ποιότητας, να το αφήσετε κάποια λεπτά και να το τρίψετε με ένα σφουγγάρι να φύγουν τα υπολείμματα. Όταν καθαρίσει από την σκουριά, πλύντε το εργαλείο με σαπουνάδα και ξεβγάλτε με καθαρό νερό. Κρεμάστε το για να στεγνώσει και στη συνέχεια τρίψτε το με λιπαντικό αντισκωριακό.

Ένας άλλος επίσης ενδιαφέρον τρόπος αφαίρεσης της σκουριάς, περιλαμβάνει τη χρήση ενός αναψυκτικού τύπου κόλα στη θέση του ξυδιού τρίβοντας με το γυαλόχαρτο ή το συρμάτινο σφουγγάρι για να φύγει η σκουριά. Το φωσφορικό οξύ στο αναψυκτικό διαλύει τη σκουριά..

Άλλη μια παραδοσιακή μέθοδος είναι η χρήση λεμονιού και αλατιού. Χρησιμοποιείστε ίσες ποσότητες αλατιού, χυμού λεμονιού και νερού για να φτιάξετε διάλυμα. Απλώστε το στην σκουριασμένη επιφάνεια, τρίψτε με το συρμάτινο σφουγγάρι, ξεπλύνετε και στεγνώστε το εργαλείο. Μετά το στέγνωμα ακολουθήστε τη διαδικασία που αναφέρθηκε παραπάνω, με τη χρήση λιπαντικού αντισκωριακού.

Χρήση Ηλεκτρικών Εργαλείων

Εκτός από αυτές τις μεθόδους υπάρχουν ηλεκτρικά εργαλεία που καθαρίζουν επίσης τη σκουριά. Έχουν κεφαλές με περιστρεφόμενες βούρτσες και είναι ειδικά κατασκευασμένα για να αφαιρούν τη σκουριά από μεταλλικές επιφάνειες. Αν χρησιμοποιείτε τέτοια εργαλεία να φοράτε πάντα προστατευτικά γυαλιά και γάντια.

Όποια από τις παραπάνω μεθόδους επιλέξετε για να καθαρίσετε τα εργαλεία σας βεβαιωθείτε πως δεν αφήσατε κανένα σκουριασμένο σημείο. Γενικά, μετά τις εργασίες μην αφήνετε κολλώδη υπολείμματα από τα φυτά. Μην ξεχνάτε πως υπολείμματα φυτών στα εργαλεία οδηγούν στη διάδοση σοβαρών ασθενειών στα φυτά. Κρατώντας τα εργαλεία αιχμηρά, τα βοηθάτε να υποστούν λιγότερες φθορές που οδηγούν στην εμφάνιση σκουριάς, οπότε είναι μια καλή ιδέα να ακονίζετε τα εργαλεία σας μετά το ενδελεχές καθάρισμα.

.

Συμμαχίες και ασυμβατότητες στο βιολογικό κήπο

Οι παλιοί καλλιεργητές φύτευαν στο περιβόλι τους δίπλα στις καλλιέργειες τους διάφορα αρωματικά φυτά και λουλούδια, τα οποία το προστάτευαν και το ωφελούσαν. Αναφορικά φέρνω το παράδειγμα ότι μέσα στις ντομάτες φύτευαν κατιφέ  και στις μελιτζάνες το γνωστό βασιλικό, διάσπαρτα δε σκόρδα, ρόκα και ραπανάκια. Πολλές φορές κήπος και περιβόλι ήταν ένα. Παρατηρώντας, γνώριζαν βέβαια και ποια φυτά ταιριάζουν μεταξύ τους και ποια όχι. Πολλά φυτά αλληλοβοηθιούνται και προστατεύονται ακόμα και από την ύπαρξη κάποιων ζιζανίων. Παρακάτω είναι ένας βασικός οδηγός συγκαλλιέργειας λαχανικών για να σας βοηθήσει στο βιολογικό λαχανόκηπο.

Αγγούρι

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-φασόλι-μπιζέλια-ραπανάκια-ηλίανθο-ραδίκια-καρότα-άνηθο. Το νεροκάρδαμο βελτιώνει τη γεύση και την παραγωγή. Τα ραδίκια αποτρέπουν τα σκαθάρια των αγγουριών.
Δεν καλλιεργείται με ντομάτα-αρωματικά βότανα κυρίως φασκομηλιά.

Καλαμπόκι

Καλλιεργείται με φασόλια-κολοκύθια-μπιζέλια-πατάτες-αγγούρι-πεπόνι-ηλίανθο-σόγια-φυστίκια-αμάραντο-μαιντανό. Το καλαμπόκι παρέχει φυσική υποστήριξη για τα φασόλια, οι κολοκύθες πνίγουν τα ζιζάνια και οι ρίζες καλαμποκιού διατηρούν την υγρασία στο χώμα. Τα δε φασόλια δεσμεύουν το άζωτο από τον αέρα στο χώμα.
Δεν καλλιεργείται με ντομάτα και σέλινο

Καρότο

Καλλιεργείται με μαρούλι-ραπανάκι-κρεμμύδι-ντομάτα
Δεν καλλιεργείται με άνηθο

Κολοκύθα

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-πεπόνι-τάτουλα-ραπανάκι-καπουτσίνο-κατιφέ- ρίγανη. Ο κατιφές αποτρέπει τους κανθάρους και η ρίγανη παρέχει τη γενική προστασία παρασίτων. Το νεροκάρδαμο αποτρέπει τα ζωύφια.
Δεν καλλιεργείται με πατάτες

Λάχανο-μπρόκολο-κουνουπίδι

Καλλιεργούνται με κρεμύδια-πατάτες-φασκόμηλο-χαμομήλι-σέλινο-άνιθο-δυόσμο-δεντρολίβανο-θυμάρι-αψιθιά-ύσωπο-λεβάντα. Τα αρωματικά φυτά γενικώς διώχνουν τα σκουλήκια των λάχανων.
Δεν καλλιεργούνται με ντομάτα-φασόλια-φράουλες

Μαρούλι

Καλλιεργείται με αγγούρι-ραπανάκι-κρεμμύδι-καρότο-φράουλες. Το καλοκαίρι τα μαρούλια πρέπει να καλλιεργούνται κάτω από σκιά για να μην ξεβλασταρώνουν.

Μελιτζάνα

Καλλιεργείται με φασόλια-αμάραντος-κατιφές Τα φασόλια τις προστατεύουν από το σκαθάρι της πατάτας και ο αμάραντος από τα επιβλαβή έντομα.

Αρακάς – Μπιζέλια

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-καρότα-σέλινο-μελιτζάνα-σέλινο-σπανάκι-μαιντανό-φράουλες-πιππεριά. Ο αρακάς φτιάχνει το άζωτο στο χώμα.
Δεν καλλιεργείται με κρεμμύδι

Ντομάτα

Καλλιεργείται με σκόρδο-κατιφέ-κρεμμύδι-μαϊντανό -σχοινόπρασο-καπουτσίνο-καρότο-τσουκνίδα-βασιλικό-μέντα-μελλισόχορτο Η καλλιέργεια σκόρδου ανάμεσα στις ντομάτες τις προστατεύει από τον τετράνυχο και ο κατιφές από τα έντομα ενώ η τσουκνίδα η μέντα και το μελλισόχορτο καλυτερεύει την ποιότητά της. Ο βασιλικός απωθεί τις μύγες, τα κουνούπια και τα σκουλήκια των καρπών, τις βοηθάει στις ασθένειες και συμβάλει στην ανάπτυξή τους. Οι ντομάτες δεν έχουν πρόβλημα να καλλιεργούνται στο ίδιο μέρος κάθε χρόνο.
Δεν καλλιεργείται με πατάτες-μάραθο-καλαμπόκι-αγγούρι-λάχανο-μπρόκολο-κουνουπίδι-γογγύλι-άνιθο. Μην τις φυτεύεται κάτω από καρυδιές.

Πατάτα

Καλλιεργείται με νάνα φασόλια-καρότο-σέλινο-κατιφέ-μπιζέλι-καλαμπόκι-κρεμμύδι-λινάρι. Η συγκαλλιέργεια της πατάτας με τον τάτουλα ελέγχει σε ποσοστό 81% τις προσβολές των κονδύλων της από τη σπoγκoσπoρίωση.
Δεν καλλιεργείται με αγγούρι-κολοκύθι-γογγύλι-ηλίανθο-μάραθο.

Πιπεριά

Καλλιεργείται με κρεμμύδι-βασιλικό-μπάμιες-μαϊντανό-καρότα. Οι καυτερές πιπεριές έχουν τα εκκρίματα ρίζας που αποτρέπουν την αποσύνθεση ρίζας και άλλες fusarium ασθένειες.
Δεν καλλιεργείται με μάραθο-γογγύλια.

Σταφύλι

Καλλιεργείται με ύσσωπο-βασιλικό-φασόλια-μπιζέλι. Μαζί με το σχοινόπρασο απωθεί τις αφίδες. Το τριφύλλι αυξάνει τη γονιμότητα του χώματος για το σταφύλι.

Φασόλι

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-αγγούρι-ραπανάκι-καρότο-κατιφέ-φράουλα-καρότα-μελιτζάνα-μπίζα-πατάτες-θρούμπι-σέλινο. Τα φασόλια εμπλουτίζουν το έδαφος με άζωτο από τον αέρα.
Δεν καλλιεργείται με μάραθο-κρεμμύδι-σκόρδο-σχοινόπρασσο.

Μετά από ένα δύσκολο και μακρύ χειμώνα ήρθε η ώρα να προετοιμάσουμε το έδαφος για την δημιουργία του λαχανόκηπου.  Όσο μικρό ή μεγάλο  και αν είναι το τμήμα του εδάφους στο οποίο θα θελήσετε να εγκαταστήσετε τον λαχανόκηπό σας, χρειάζεται να το προετοιμαστεί κατάλληλα, έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες για την ανάπτυξη των λαχανικών σας.

Πριν από οποιαδήποτε εργασία θα πρέπει να εξετάσουμε το χώμα του κήπου μας, ώστε να το βοηθήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο να βελτιωθεί για να αναπτυχθούν σωστά τα φυτά μας.

Μια πρώτη ματιά στο χρώμα του χώματος στον κήποι, θα μας βοηθήσει να διαπιστώσουμε την ποιότητα του.

Σκούρο μαύρο χώμα: Αν το τμήμα του εδάφους που προορίζετε για λαχανόκηπο, έχει σκούρο μαύρο χώμα, το χρώμα του δηλώνει ότι είναι μάλλον πλούσιο σε οργανικά συστατικά και επομένως θα ευνοήσει καλλίτερα την ανάπτυξη των λαχανικών σας. Σκάψτε σε 2-3 σημεία σε βάθος 20-30 εκατοστά. Αν βρείτε από κάτω κόκκινο χώμα, το κοκκινόχωμα ευνοεί την κατακράτηση υγρασίας και στεγνώνει κάπως πιο δύσκολα, με αποτέλεσμα τα φυτά σας να έχουν ένα σχεδόν ιδανικό έδαφος για την ανάπτυξή τους. Όχι πώς ένα τέτοιο χώμα δεν έχει απαιτήσεις λίπανσης. Απλά, δείχνει ότι το έδαφος δεν είναι φτωχό σε συστατικά που θεωρούνται απαραίτητα για την γονιμότητά του.

Κοκκινόχωμα ή κιτρινωπό: Ένα τέτοιο έδαφος, επιφανειακά, στερείται των θρεπτικών συστατικών που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη λαχανικών. Μπορεί να είναι κατάλληλο για πολυετή φυτά (δέντρα) με βαθιές ρίζες, αλλά μάλλον δεν είναι τόσο κατάλληλο για λαχανικά τα οποία έχουν επιφανειακό ριζικό σύστημα. Αν διαθέτετε τέτοιο έδαφος, μην απογοητεύεστε. Μπορείτε να το προετοιμάσετε έτσι, ώστε να γίνει κατάλληλο για λαχανικά. Απλώς θα χρειαστείτε περισσότερη οργανική ουσία (Συνδυασμός κοκκώδους χουμικού οξέος και οργανικών καταλυτών που αυξάνουν την εδαφική μικροβιακή δραστηριότητα) για να το εμπλουτίσετε. Μερικά κοκκινοχώματα, λόγω της σύστασής τους, δεν απορροφούν εύκολα τις οργανικές ουσίες. Για να το διαπιστώσετε αυτό, μπορείτε να κάνετε την εξής δοκιμή. Σκορπίστε σε ένα σημείο του εδάφους μία ποσότητα, ανακατέψτε την καλά με το χώμα και ποτίστε. Επαναλάβετε τα ποτίσματα σαν να είχατε φυτέψει το μέρος. Μετά από 10-15 ημέρες, θα πρέπει η οργανική ουσία και το χώμα να έχουν γίνει μία ομοιόμορφη μάζα και να μην ξεχωρίζουν. Αν όμως η οργανική ουσία εξακολουθεί να ξεχωρίζει εμφανώς από το χώμα ή έχει εξαφανιστεί εντελώς, αυτό σημαίνει ότι το χώμα σας χρειάζεται αρκετά μεγαλύτερες ποσότητες οργανικών συστατικών για να ισορροπήσει.

Καφέ χαλικωτό: Είναι ακατάλληλο το χώμα και αν δεν έχετε άλλο χώρο, θα πρέπει να μπείτε στο έξοδο να απομακρύνετε σε αρκετό βάθος το χώμα και να το αντικαταστήσετε με άλλο, κατάλληλο για λαχανικά.

Ένας άλλος τρόπος εξέτασης του χώματος, είναι να δούμε την ποιότητα του και να ελέγξουμε αν είναι αμμώδες, πηλώδες κ.λ.π. και να το βελτιώσουμε.

Αμμώδες ή πηλώδες έδαφος – ο γεωργικός ασβέστης είναι λύση και για τα δύο. Τα αμμώδη εδάφη συχνά δεν έχουν ασβέστη, γι’ αυτό την άνοιξη θα πρέπει να προσθέτετε από περίπου 50 g/m2 (για να διατηρήσετε την περιεκτικότητα σε ασβέστη) μέχρι 100 ή ακόμα και 150 g/m2 (για να επαναφέρετε την περιεκτικότητα σε ασβέστη) γεωργικού ασβέστη στο χώμα. Τα πηλώδη εδάφη μπορεί επίσης να χρειάζονται ασβέστη. Γενικά, απαιτείται μια εδαφολογική ανάλυση (μία φορά κάθε τρία χρόνια είναι αρκετή) για να είναι σαφής η κατάσταση γονιμότητας του εδάφους του κήπου σας, πού πρέπει να λιπάνετε και πού υπάρχει κίνδυνος να ρίξετε υπερβολικό λίπασμα. Το έδαφος του κήπου συχνά έχει πάρα πολύ φώσφορο. Ένα μείγμα λιπάσματος που του προσθέτει επιπλέον φώσφορο μπορεί να υπερλιπάνει το έδαφός σα. Σημειώστε επίσης ότι 100 g/m2 ασβέστη μπορεί να κάνουν το έδαφός σας κατά 1 βαθμό πιο αλκαλικό. Βλέπετε: Αυτά που κάνετε ή δεν κάνετε σχετικά με το έδαφος μπορεί να αλλάξουν άλλες παραμέτρους, είτε το θέλετε είτε όχι. Το έδαφος είναι ένας πολύπλοκος οργανισμός – δεν είναι απλώς σωματίδια χώματος, είναι ένας μικρόκοσμος! Και γι’ αυτόν το λόγο το έδαφος είναι ένα συναρπαστικό θέμα.

Εν κατακλείδι, για να διαπιστώσετε αν ένα χώμα είναι γόνιμο, ρίξτε μια ματιά στα ζιζάνια. Αν είναι εύρωστα αυτό είναι καλό σημάδι. Σε ένα έδαφος που τα ζιζάνια αναπτύσσονται καλά, είναι βέβαιο ότι το ίδιο θα συμβεί και με τα λαχανικά σας.

Σε ότι αφορά τα ζιζάνια, Εάν το χώμα δεν έχει ξεβοτανιστεί από το φθινόπωρο και είναι καλυμμένο με απορρίμματα του κήπου ή αν υπάρχουν υπόλοιπα λαχανικά του φθινοπώρου ή του χειμώνα πάνω του, πρέπει πρώτα να καθαριστεί, είτε απομακρύνοντας τα απορρίμματα είτε θάβοντάς τα. Εάν έχετε σπείρει προσεκτικά χλωρό λίπασμα  στα παρτέρια για το χειμώνα, πρέπει να εφαρμόσετε την ίδια διαδικασία. Εάν, αντίθετα, το έδαφος του κήπου σας ήταν καθαρό και τακτικό καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα, χρειάζεται μόνο σπάσιμο των σβώλων (μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια φρέζα, για να κάνουμε τη δουλειά μας πιο εύκολα)  όταν έρθει ο Μάρτης. Οι εκτάσεις που σκάβετε τώρα θα πρέπει πρώτα να εκτεθούν στη βροχή και μετά πρέπει να περιμένετε 2 βδομάδες, για να κατακαθίσει το χώμα πριν από το σπάσιμο των σβώλων  . Μόλις το χώμα στεγνώσει λίγο μετά το σπάσιμο των σβώλων , ισιώστε το με μια μεγάλη τσουγκράνα (π.χ. με μια ξύλινη τσουγκράνα), διαχωρίστε τους σβώλους χώματος που έχουν απομείνει και ισιώστε το καλά με μια τσουγκράνα με πυκνά δόντια. Τώρα, η περιοχή των παρτεριών είναι έτοιμη για σπορά και φύτευση.

 Προετοιμασία εδάφους-λίπανση

Η προετοιμασία του εδάφους που θα φιλοξενήσει τον λαχανόκηπό σας, αρχίζει κανονικά από το Φθινόπωρο και περιλαμβάνει :
– Βαθύ σκάψιμο και λίπανση το Φθινόπωρο.
– Ελαφρύ σκάψιμο τον Φεβρουάριο.Εννοούμε τόσο βαθύ, όσο μπορεί να εισχωρήσει στο έδαφος η τσάπα σας. Φροντίστε να αναποδογυρίζετε τις μπάλες του χώματος που ανασηκώνει η τσάπα σας, ώστε οι ρίζες των ζιζανίων να είναι προς τα πάνω και να εκτίθενται στο φως και τον αέρα. Έτσι, τα ζιζάνια θα ξεραθούν ευκολότερα ενώ τα κλαδιά τους θα θαφτούν κάτω από το χώμα, θα σαπίσουν και θα σχηματίσουν οργανική ουσία χρήσιμη για τα λαχανικά σας. Μην διαλύετε τις μπάλες και μην ισοπεδώσετε το μέρος μετά το φθινοπωρινό σκάψιμο. Οι βροχές του χειμώνα και ο πάγος, θα θρυμματίσουν το χώμα και θα το κάνουν ανάλαφρο. Απομακρύνετε μόνο τα πολυετή ζιζάνια που ενδεχομένως υπάρχουν και αφήστε τα μονοετή να θαφτούν. Στην συνέχεια ρίξτε άφθονη κοπριά,  κομπόστ ή για καλύτερα αποτελέσματα οργανική ουσία.

Τον Φεβρουάριο, ξανασκάψτε το μέρος πιο ελαφρά, αλλά περισσότερο επιμελημένα ώστε να ενσωματωθεί τελείως η κοπριά στο έδαφος και απομακρύνετε μόνο τα μεγάλα χόρτα-ζιζάνια που ενδεχομένως έχουν μεγαλώσει στη διάρκεια του χειμώνα.
Πλέον το έδαφος είναι έτοιμο για διαμόρφωση και φύτευση.

Διαμόρφωση εδάφους

Η κύρια εργασία διαμόρφωσης, συνίσταται στην δημιουργία των βραγιών, δηλαδή των τμημάτων που το καθένα τους θα φιλοξενήσει και ένα διαφορετικό είδος λαχανικού. Αυτό δεν είναι πάντα απαραίτητο, γιατί ορισμένα λαχανικά μπορούν να καλλιεργηθούν μαζί στον ίδιο χώρο. Οι βραγιές, έχουν διπλό σκοπό : Διευκολύνουν την πρόσβαση και επιτρέπουν την αποστράγγιση του πλεονάζοντος νερού κατά το πότισμα. Πριν αρχίσετε να διαμορφώνετε τις βραγιές, θα πρέπει να ισοπεδώσετε καλά το χώμα με ένα γράβαλο ή μια φρέζα και να τρίψετε τους χοντρούς σβώλους σε όσο το δυνατόν πιο λεπτά κομμάτια.

Οι βραγιές, διαμορφώνονται δημιουργώντας αυλάκια ή/και διαδρόμους οι οποίοι ορίζουν ταυτόχρονα και το μέγεθος των βραγιών. Δημιουργείστε με αυτό τον τρόπο, τόσες βραγιές όσα και τα είδη των λαχανικών που έχετε αποφασίσει να καλλιεργήσετε. Δεν είναι απαραίτητο όλες οι βραγιές να έχουν το ίδιο μέγεθος. Το μέγεθος κάθε βραγιάς, εξαρτάται από την ποσότητα του λαχανικού που έχετε αποφασίσει να καλλιεργήσετε εκεί. Μέλημά σας κατά τον σχηματισμό των βραγιών θα πρέπει να είναι, η εύκολη πρόσβαση σε όλα τα σημεία του λαχανόκηπου. Καλό είναι, ο προσανατολισμός των βραγιών.

Πλέον ο κήπος είναι έτοιμος να υποδεχτεί τα φυτά μας. Καλή επιτυχία!

Από το σωστό κλάδεμα της ελιάς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η καρποφορία του δέντρου την επόμενη χρονιά αλλά και η αντοχή του στο πέρασμα των χρόνων.

Παρακάτω παραθέτουμε μερικές βασικές συμβουλές που θα μας διευκολύνουν ιδιαίτερα στην όλη διαδικασία του κλαδέματος της ελιάς– ειδικά εάν είμαστε αυτό που ονομάζουμε “ερασιτέχνες κηπουροί”:

• Ποια περίοδο ξεκινάμε το κλάδεμα της ελιάς.

Το κλάδεμα της ελιάς μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά την συγκομιδή του καρπού(ανάλογα φυσικά με την ποικιλία της κάθε ελιάς) και έως και τους πρώτους μήνες της άνοιξης (ιδανικά έως το Μάρτιο). Βέβαια το κλάδεμα θα πρέπει να αποφεύγεται τους χειμερινούς μήνες κατά τους οποίους σε κάποιες περιοχές λόγω της γεωγραφικής τους θέσης εγκυμονεί πάντοτε ο κίνδυνος παγετού.

• Πριν ξεκινήσουμε να κλαδεύουμε.

Μία από τις πρώτες κινήσεις πριν ξεκινήσουμε το κλάδεμα πρέπει να είναι η προσεκτική μελέτη της όλης εμφάνισης του δέντρου ώστε να αφαιρέσουμε τα κλαδιά που έχουν ‘ξεφύγει’ αλλά και τα ασθενικά ή ξερά κλαδιά.

• Πως κλαδεύονται τα νεαρά δέντρα.

Τα νεαρά δέντρα κλαδεύονται με μία σχετική ”φειδώ” καθώς πρωταρχικός στόχος είναι η δημιουργία ενός ανθεκτικού κορμού αλλά και το να μην δυσχεραίνεται η είσοδός τους στην καρποφορία.

• Τι κάνουμε με τις γερασμένες ελιές.

Στις ελιές που έχουν γίνει πολύ ψηλές και είναι γερασμένες, το κλάδεμα θα πρέπει να είναι πιο ”αυστηρό” –  θα πρέπει δηλαδή ν’ ανανεωθούν με το να χαμηλώσουν και να αφαιρεθεί το μη παραγωγικό ξύλο.

• Που κάνουμε “αυστηρό” κλάδεμα.

”Αυστηρό” κλάδεμα πρέπει να εφαρμόζεται και στα δέντρα που έχουν προσβληθεί από τον παγετό. Επίσης ”αυστηρό” κλάδεμα εφαρμόζεται και στα δέντρα που έχουν ”εγκαταλειφθεί” για πολλά χρόνια.

• Η σημασία του ν’ αερίζονται σωστά όλα τα κλαδιά της ελιάς. Τι κάνουμε με τα “εσωτερικά” κλαδιά.

Είναι πολύ σημαντικό όλα τα κλαδιά του δέντρου να δέχονται τις ακτίνες του ήλιου και ν’ αερίζονται. Έτσι κατά τη διαδικασία του κλαδέματος θα πρέπει να αφαιρεθούν τα “εσωτερικά” κλαδιά και γενικότερα  εκείνα που παρεμβάλλονται εμποδίζοντας το φως και τον αέρα να διαχυθεί σε όλο το δέντρο.

• Εργαλεία απαραίτητα για το κλάδεμα της ελιάς.

Τα απαραίτητα εργαλεία για το κλάδεμα της ελιάς , όπως διαβάσατε και στο προηγούμενο άρθρο μας, είναι:

1. σκάλα,
2. ειδικά γάντια και γυαλιά για τον κήπο,
3. αλυσοπρίονο,
4. μηχανικό πριόνι χειρός,
5. κλαδευτήρι για τα μικρά κλαδιά.

Τα βασικά εργαλεία για το κλάδεμα

Το σωστό κλάδεμα είναι μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την ανάπτυξη ενός φυτού και την καλύτερη δυνατή καρποφορία του. Δεν φτάνει δηλαδή να ποτίζουμε τα φυτά μας όταν κι όσο το έχουν ανάγκη, να τα τροφοδοτούμε τακτικά με λίπασμα και να διαθέτουμε ένα καλής ποιότητας χώμα για να πετύχουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Το κλάδεμα έχει τη δική του, πολύ σημαντική συμβολή σε αυτό. Κι εάν η μία παράμετρος για ένα καλό κλάδεμα είναι η τεχνική, η άλλη είναι τα σωστά εργαλεία. Ας δούμε λοιπόν ποιά είναι τα πλέον απαραίτητα από αυτά:

1. Γάντια.

Τα γάντια είναι απολύτως απαραίτητα για την όλη εργασία. Κι αυτό γιατί και μας βοηθούν να δουλεύουμε καλύτερα με τα εργαλεία κλαδέματος αλλά και προστατεύουν τα χέρια μας αφού το κλάδεμα δεν είναι μία εύκολη κηπουρική εργασία.

2. Απλό Κλαδευτήρι χειρός.

Το μικρό κλαδευτήρι είναι ίσως το πιο απαραίτητο εργαλείο για να κλαδέψουμε τα μικρά φυτά και τα λουλούδια μας. Απαραίτητες προϋποθέσεις για ένα καλό κλαδευτήρι είναι φυσικά το να είναι εύχρηστο και να κόβει αποτελεσματικά (σε διαφορετική περίπτωση θα δημιουργεί πληγές στον κορμό των φυτών μας) ενώ παράλληλα απαιτείται από την πλευρά μας ο προσεκτικός καθαρισμός του μετά το τέλος κάθε κλαδέματος.

Πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι στην κατηγορία αυτή εντάσσονται και τα κλαδευτήρια με τη μακριά λαβή που κυρίως προορίζονται για τα πιο δυσπρόσιτα κλαδιά του δέντρου ενώ είναι κατάλληλα και για πιο χοντρά κλαδιά απ ‘ ότι τ’ απλά κλαδευτήρια.

3. Πριόνι χειρός.

Ένα παλιό παραδοσιακό εργαλείο, απαραίτητο και σήμερα για μικρής έκτασης κλαδέματα. Κι εδώ, 0 κατάλληλος συνδυασμός είναι η καλή ποιότητα του εργαλείου παράλληλα με τη σωστή χρήση του από εμάς ώστε να κόβει κι όχι να πληγώνει τα φυτά μας. Η όλη διαδικασία χρειάζεται υπομονή και προσοχή και κυρίως όχι σπασμωδικές κινήσεις. Το εργαλείο πρέπει να έχει σωστή – βολική λαβή, σχετικά μικρό βάρος και βέβαια κοφτερή λεπίδα.

4. Ηλεκτρικό αλυσοπρίονο και αλυσοπρίονο βενζίνης.

Εδώ μιλάμε για “επαγγελματική” δουλειά – δηλ. για κλάδεμα δέντρων και γενικότερα φυτών με χοντρό κορμό κάτι που είναι πολύ δύσκολο να γίνει με τη χρήση ενός απλού πριονιού χειρός. Τα ηλεκτρικά εργαλεία έχουν το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζονται τροφοδοσία με βενζίνη και τα εργαλεία βενζίνης ότι συνήθως είναι πιο δυνατά από τα ηλεκτρικά καθώς κι ότι απαλλάσσουν τον ερασιτέχνη κηπουρό από το να σέρνει μαζί του ατελείωτα καλώδια.

Επίσης τα επαγγελματικά αυτά πριόνια βοηθούν και σ’ ένα επόμενο βήμα – αφού δηλ. κλαδέψουμε τα δέντρα μας μπορούμε να τεμαχίσουμε περαιτέρω τα κομμένα ξύλα έτσι ώστε να τα χρησιμοποιήσουμε στο τζάκι ή τη ξυλόσομπα μας.

5. Μπορντουροψάλιδο.

Τα μπορντουροψάλιδα (συνήθως ηλεκτρικά) είναι ιδανικά για κλαδέματα μορφοποίησης των φυτών που λειτουργούν ως φυσικοί φράκτες στο οικόπεδό μας όπως πυξάρια, αγγελικές, πικροδάφνες κ.λ.π.. Με το συγκεκριμένο κλάδεμα και τα δυναμώνουμε αλλά και τους δίνουμε το κατάλληλο σχήμα ώστε να επιτύχουμε το αισθητικό αποτέλεσμα που επιθυμούμε.

Πρακτικές συμβουλές:

•  Εάν το κλαδευτήρι χειρός μας δεν κόβει καλά, προτιμότερο είναι να μην το χρησιμοποιήσουμε γιατί πιθανότατα θα πληγώσουμε τα λεπτά κλαδιά των λουλουδιών μας. Μία άμεση λύση είναι το τρόχισμα ή η αντικατάστασή του μ’ ένα καινούριο καθώς το κόστος είναι αρκετά χαμηλό ακόμη και για κλαδευτήρια επώνυμων οίκων.
•  Επειδή, ιδιαίτερα όταν κλαδεύουμε κάποιο δέντρο, μικρά κομμάτια ξύλου μπορούν να πεταχτούν, είναι καλό να φοράμε ένα ζευγάρι ειδικά γυαλιά τα οποία και μπορούμε να προμηθευτούμε από οποιοδήποτε εξειδικευμένο κατάστημα με είδη κήπου.

•  Μετά από κάθε χρήση καθαρίζουμε με προσοχή τα εργαλεία μας. Η σωστή συντήρηση είναι το βασικό μυστικό για να είναι πάντα “μάχιμα” κι αποτελεσματικά.
•  Το σημαντικότερο κριτήριο για την επιλογή του κατάλληλου εργαλείου κλαδέματος είναι να γνωρίζουμε τις πραγματικές ανάγκες του κήπου μας.  Επειδή δε κάθε εργαλείο συνήθως αναγράφει τις προδιαγραφές του όπως το μέγιστο πάχος του κορμού το οποίο μπορεί να κόψει πρέπει να τις διαβάζουμε με προσοχή ώστε ν’ αποφύγουμε το λάθος ν’ αγοράσουμε ένα εργαλείο που απλά δεν θα μπορεί ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του κήπου μας.

Στο κατάστημά μας μπορείτε να βρείτε όλα τα εργαλεία που χρειάζονται για τον κήπο σας. Καλή επιτυχία και καλή διασκέδαση στον κήπο σας.

Ο Φεβρουάριος, όντας ο τελευταίος μήνας του χειμώνα, είναι η περίοδος που αρχίζουν και πάλι οι πρώτες σοβαρές εργασίες στον κήπο μας καθώς η άνοιξη, κι ότι αυτή συνεπάγεται για τα φυτά και τα λουλούδια μας.

Ας δούμε λοιπόν ποιες είναι οι σημαντικότερες δουλειές που πρέπει να κάνουμε στον κήπο μας το Φεβρουάριο:

 Κλάδεμα:

Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας που αρχίζουν τα “σοβαρά” κλαδέματα – με την προυπόθεση φυσικά ότι οι θερμοκρασίες δεν θα είναι εξαιρετικά χαμηλές. Έτσι, κλαδεύουμε τα δέντρα του κήπου μας (ιδιαίτερα τα οπορωφόρα) με διπλό στόχο: να τους δώσουμε το σχήμα που επιθυμούμε αλλά και ν’ αυξήσουμε την καρποφορία τους. Επίσης κλαδεύουμε γεράνια, τριανταφυλλιές αλλά και τα αναρριχώμενα όπως μπουκαμβίλια και γιασεμί.  Και φυσικά κατά τη διάρκεια του κλαδέματος αφαιρούμε με προσοχή σπασμένα αλλά και ξερά κλαδιά. Επίσης, ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας που γίνεται και το κλάδεμα στ’ αμπέλια.

 Πότισμα:

Κι αυτό το μήνα επειδή οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές αποφεύγουμε τα συχνά κι έντονα ποτίσματα εκτός από συγκεκριμένα φυτά που μπορεί να χρειάζονται ειδική μεταχείριση.

Δε πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ποτέ τον κανόνα για το πότισμα:  το να μην ποτίζουμε τα φυτά μας τα βλάπτει αλλά και το να τα ποτίζουμε υπερβολικά, ειδικά σε περιόδους που δεν χρειάζεται, τα βλάπτει εξίσου.

Εργαλεία κήπου:  πρέπει να έχουμε τα μηχανήματά μας έτοιμα.  Έτσι, καθαρίζουμε προσεκτικά τα “κλασικά” εργαλεία όπως τσάπες, φτυάρια,  κ.λ.π. ελέγχοντας παράλληλα για τυχόν βλάβες που μπορεί να έχουν υποστεί (.

Φυσικά, κλαδευτήρια και πριόνια (ηλεκτρικά και μη) πρέπει να τα έχουμε έτοιμα από τον Ιανουάριο καθώς τον Φλεβάρη η χρήση τους, λόγω κλαδέματος, είναι στο φόρτε της.

 Φυτά εσωτερικού χώρου:

Επειδή όπως και να το κάνουμε και ο Φεβρουάριος είναι …χειμώνας και άρα οι θερμοκρασίες χαμηλές, φροντίζουμε και γι’ αυτό το μήνα τα φυτά εσωτερικού χώρου που έχουμε μέσα στο σπίτι να βρίσκονται μακριά από τις εστίες θερμότητας (καλοριφέρ, aircondition κ.λ.π.).

Φυτά σε μπαλκόνι και βεράντα.

Όπως και τον Ιανουάριο, προσέχουμε ώστε τα λουλούδια μας (ιδιαίτερα αυτά που είναι πιο ευαίσθητα) να βρίσκονται σε σημεία του μπαλκονιού που είναι αρκετά προστατευμένα από τον παγωμένο αέρα. Επίσης ο Φεβρουάριος, όπως προείπαμε, είναι η κατάλληλη εποχή για ένα γερό κλάδεμα στα γεράνια που ως γνωστόν κυριαρχούν στην ελληνική βεράντα.

Τι φυτεύουμε το Φεβρουάριο.

Όπως θα παρατηρήσουμε, τα εξειδικευμένα καταστήματα για τον κήπο γεμίζουν την περίοδο αυτή με γυμνόριζες τριανταφυλλιές. Αυτό συμβαίνει γιατί ο Φεβρουάριος είναι η κατάλληλη περίοδος για να φυτέψουμε γυμνόριζα φυτά και βέβαια η τριανταφυλλιά είναι ίσως το πιο δημοφιλές από αυτά.

Επίσης, φυτεύουμε σπόρους λουλουδιών που θέλουμε ν’ ανθίσουν τους καλοκαιρινούς μήνες (σκυλάκια, πανσέδες κλ.π.)

Τέλος, μπορούμε να φυτέψουμε σπόρους ντομάτας σε μικρά δοχεία ή γλαστράκια με στόχο τη συγκομιδή στις αρχές του καλοκαιριού.

 Καθαρισμός κι οργάνωση της αποθήκης.

Επειδή από την άνοιξη και καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού οι επισκέψεις στην αποθήκη με τα εργαλεία και τα λοιπά σύνεργα για τον κήπο θα είναι καθημερινές. Ο Φεβρουάριος είναι ο πλέον κατάλληλος μήνας για να κάνουμε ένα γενικό σιγύρισμα του χώρου και να τακτοποιήσουμε τα περιεχόμενά του ώστε τους επόμενους μήνες να βρίσκουμε εύκολα και γρήγορα αυτό που κάθε φορά θα χρειαζόμαστε.

 Αγορές.

Προμηθευόμαστε γλάστρες, εργαλεία κήπου και ότι άλλο χρειαζόμαστε για την ενασχόλησή μας με τις αγαπημένες μας κηπουρικές δραστηριότητες, ώστε να είμαστε έτοιμοι για την ανοιξιάτικη «εξόρμηση» στον κήπο μας. Αντικαθιστούμε ότι πιθανόν έχει υποστεί ζημία από τις παγωνίες των προηγούμενων ημερών.

Όλες οι ποικιλίες χρυσάνθεμων ανθίζουν, συνήθως, από τον Οκτώβριο έως τα μέσα Νοεμβρίου, είτε βρίσκονται σε γλάστρα, είτε στην ύπαιθρο. Μπορούν επίσης, ν’ ανθίσουν και το χειμώνα, αν προστατευτούν απ’ τους παγετούς στις βορειότερες περιοχές. Παίρνοντας μερικές απλές προφυλάξεις, είναι δυνατόν να έχετε τα ωραιότερα λουλούδια για κόψιμο κατά τη διάρκεια όλου του χειμώνα. Μετά το τέλος της ανθοφορίας, μπορείτε να πάρετε μοσχεύματα, που θα σας επιτρέψουν ν’ ανανεώσετε τα χρυσάνθεμα σας.

Πώς να επιμηκύνετε την άνθιση.

Τα χρυσάνθεμα, με την αδιάκοπη μέχρι τους πρώτους παγετούς ανθοφορία τους και τη μεγάλη ποικιλία τους σε μορφές και χρώματα, στολίζουν όλες τις γωνιές του κήπου αλλά και του σπιτιού. Ένας ξαφνικός, όμως, παγετός ή μια δυνατή καταιγίδα, μπορούν να καταστρέψουν μέσα σε λίγα λεπτά αυτό το υπέροχο φθινοπωρινό λουλούδι. Δεν είναι, όμως, δύσκολο να βρεθούν λύσεις, για να διατηρηθεί κάπως περισσότερο η περίοδος ανθοφορίας των χρυσάνθεμων.

Αρχίστε βασικά από την εκλογή των πιο ανθεκτικών ποικιλιών, όπως π.χ. “Αλάσκα”, “Ρολίντα”, “Απόλλων” κλπ. Στη συνέχεια προσπαθήστε να δημιουργήσετε ένα μικροκλίμα, γύρω από τις καλλιέργειες σας, προστατεύοντας τον κήπο σας από τους πολύ δυνατούς ανέμους με σειρές από δέντρα ή θάμνους ή ακόμα και με καλάμια μπαμπού.

Σκεπάστε με άχυρα τη βάση των φυτών, για να τα προστατέψετε από τον κίνδυνο των πολύ δυνατών παγετών. Επίσης, μπορείτε να προστατέψετε τα μπουμπούκια με αντιπαγετικό ύφασμα. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να ελέγχετε τακτικά τα φυτά σας, γιατί είναι πιθανό να καταφύγουν έντομα κάτω από αυτή την προστασία.

Αλλά κάθε τύπος προφύλαξης, για την επιμήκυνση της ανθοφορίας κάποιες εβδομάδες, έχει και κάποια όρια. Γι’ αυτό όταν δυναμώσει πολύ το κρύο η μόνη λύση που απομένει είναι να μεταφέρετε τα φυτά σας σε χώρο προφυλαγμένο από τους παγετούς, όπως π.χ. σε μία είσοδο ή σε ένα χώρο, που να μην θερμαίνεται πολύ, γιατί η υψηλή θερμοκρασία μπορεί να επισπεύσει το τέλος ανθοφορίας και να έχετε το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκετε.

Πώς θα κάνετε τα χρυσάνθεμα να “ξεχειμωνιάσουν”

Η πιο διαδεδομένη μέθοδος για τη διατήρηση των χρυσάνθεμων συνιστάται στη εκρίζωση των φυτών. Αφήνετε τα φυτά στο έδαφος ή μέσα σε γλάστρες για μερικές εβδομάδες, μετά το τέλος της ανθοφορίας και κόβετε, στη συνέχεια, τα στελέχη σε ύψος 15 – 20 εκ.

Μετά από αυτό, αρκεί να μειώσετε τον όγκο των ριζών και να ξαναβάλετε σε γλάστρες τις πιο υγιείς και εύρωστες απ’ αυτές, χρησιμοποιώντας ένα καλό μείγμα χώματος και τύρφης.

Τοποθετήστε τις γλάστρες κάτω από κασόνια ή μέσα σε ψυχρό θερμοκήπιο, προστατεύοντας τα φυτά με ξερά φύλλαή άχυρο. Ποτίζετε κάπου – κάπου  και αερίζετε συχνά για να αποφύγετε το “σάπισμα” του φυτού. Τα χρυσάνθεμα αντέχουν περισσότερο σ’ ένα ξηρό, παρά σε ένα υγρό κρύο. Μπορείτε επίσης να βάλετε τις γλάστρες σ’ ένα ελαφρά θερμαινόμενο θερμοκήπιο, σε μια βεράντα ή σ’ ένα χειμερινό κήπο, όπου η θερμοκρασία θα πρέπει να διατηρείται μεταξύ 5° C και 12° C.

Μ ετις απαραίτητες περιποιήσεις, τα χρυσάνθεμά σας θα περάσουν χωρίς πρόβλημα το χειμώνα και τον Φεβρουάριο – Μάρτιο, θα μπορέσετε να αρχίσατε τον πολλαπλασιασμό των φυτών, παίρνοντας μοσχεύματα από τους πιο εύρωστους βλαστούς. μην παραλείψετε να εξασφαλείσετε στα φυτά σας έναν καλό φωτισμό, για να μην εμφανίσουν έντονη κλίση προς το φως οι νέοι βλαστοί.

Και μην ξεχνάτε ότι αν το φυτό σας υποστεί σοκ από το έντονο κρύο, όταν ζεστάνει ο καιρός βοηθάμε τα φυτά μας να ξεπεράσουν το σοκ από τον υψηλό παγετό και να επανέλθουν, χρησιμοποιώντας υγρό διαφυλλικό λίπασμα κατάλληλο για αυτή τη χρήση, το οποίο είναι εμπλουτισμένο με: Βόριο, Χαλκός, Σίδηρος, Μαγνήσιο, Μόλυβδο, Ψευδάργυρο.

Τώρα που τα κρύα έχουν κάνει για τα καλά την εμφάνισή τους και ο Χειμώνας είναι προ των πυλών, πρέπει να προστατέψουμε και τα φυτά μας. Χειμώνας σημαίνει χαμηλές θερμοκρασίες, παγωμένος αέρας και χιόνι. Συνθήκες δηλαδή που για πολλά από τα φυτά και τα δέντρα μας μπορούν να γίνουν επικίνδυνες. Για το λόγο αυτό και πρέπει να λαμβάνουμε τα μέτρα μας ώστε να προστατεύουμε τον κήπο μας από τις ακραίες καιρικές συνθήκες που μπορούν να προκύψουν κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου.

Ας δούμε λοιπόν μία σειρά από κινήσεις, που χωρίς ν’ αποτελούν υπερβολές, μπορούν να προστατέψουν αποτελεσματικά τα φυτά και τα δέντρα μας:

1. Μετακινούμε τις γλάστρες στο μπαλκόνι.

Όταν ο καιρός αρχίζει ν’ κρυώνει για τα καλά μεταφέρουμε τις γλάστρες μας σε πιο απάνεμες γωνιές του μπαλκονιού μας – ιδανικά κοντά σε κάποιον τοίχο που μπορεί να λειτουργήσει σαν μία ασπίδα προστασίας. Μία έξυπνη ιδέα επίσης, είναι να τοποθετούμε τις γλάστρες μας τη μία δίπλα στην άλλη ώστε το ένα φυτό να προστατεύει το άλλο.

2. Συμπεριφερόμαστε σωστά όταν πέφτει χιόνι.

Εάν το χιόνι μας πιάσει …εξ απήνης δεν πανικοβαλλόμαστε. Όταν το χιόνι είναι ακόμη φρέσκο – και μόνο τότε, φροντίζουμε να καθαρίσουμε τα κλαδιά των φυτών και των δέντρων μας από αυτό ώστε να μην σπάσουν από το βάρος του. Εάν έχει ήδη παγώσει το αφήνουμε να λιώσει μόνο του. Παράλληλα, μετά το τέλος της καιρικής αυτής …περιπέτειας αφαιρούμε με μεγάλη προσοχή μόνο τα κλαδιά που έχουν σπάσει. Το όποιο γενικότερο κλάδεμα καλύτερο είναι να το αφήσουμε για όταν ο καιρός θ’ αρχίσει να ζεσταίνει.

3. Προστατεύουμε τις ρίζες των φυτών μας.

Μπορούμε να προστατεύσουμε αποτελεσματικά τις ρίζες των φυτών μας όταν οι καιρικές συνθήκες είναι άσχημες σκεπάζοντάς τις με φύλλα, άχυρο ή ακόμη και καλά χωνεμένη κοπριά (για τα φυτά που είναι στο χώμα).

4. Προμηθευόμαστε ειδικά υλικά για την προστασία των φυτών μας.

Είναι διαθέσιμο στο εμπόριο, ένα ειδικό ύφασμα που μπορεί να προστατεύσει αποτελεσματικά τα φυτά μας από τον παγετό και το έντονο κρύο – γνωστό ως “αράχνη”. Το συγκεκριμένο προϊόν, παράλληλα με την προστασία που προσφέρει, επιτρέπει στα φυτά μας ν’ αναπνέουν κανονικά. Διατίθεται τόσο με το μέτρο όσο και σε προκαθορισμένες διαστάσεις.

Μπορούμε να το βρούμε εδώ

Παράλληλα, υπάρχουν και λύσεις για προστασία από το χαλάζι και τις έντονες βροχοπτώσεις όπως το αντιχαλαζιακό δίχτυ που αφορά όμως περισσότερο επαγγελματίες του χώρου κι όχι τόσο τον ερασιτέχνη κηπουρό.

5. Αποφεύγουμε τις μεταφυτεύσεις.

Η περίοδος όπου κυριαρχούν οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν είναι η καλύτερη για να μεταφυτεύσουμε κάποιο φυτό – καθώς η όλη ενέργεια έχει περιορισμένες πιθανότητες επιτυχίες. Για τις ημέρες που χιονίζει ούτε συζήτηση φυσικά. Γενικότερα, είναι προτιμότερο να περιμένουμε λίγο να ζεστάνει ο καιρός και μετά να ξεκινήσουμε τις όποιες μεταφυτεύσεις σχεδιάζουμε. Εξ’ ου και οι ιδανικότεροι περίοδοι μέσα στο χρόνο είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο.

6. Μετά τον παγετό.

Όταν ζεστάνει ο καιρός βοηθάμε τα φυτά μας να ξεπεράσουν το σοκ από τον υψηλό παγετό και να επανέλθουν, χρησιμοποιώντας υγρό διαφυλλικό λίπασμα κατάλληλο για αυτή τη χρήση, το οποίο είναι εμπλουτισμένο με: Βόριο, Χαλκός, Σίδηρος,

Μαγνήσιο, Μόλυβδο, Ψευδάργυρο.

 Ας μην ξεχνάμε τέλος ότι σε κάθε περίπτωση η καλύτερη προστασία για τον κήπο μας είναι η πρόληψη. Έτσι, παρακολουθούμε τις προβλέψεις των μετεωρολόγων για το επόμενο διάστημα και λαμβάνουμε τα μέτρα μας έγκαιρα όταν αναμένονται ακραία καιρικά φαινόμενα. Παράλληλα, προς το τέλος του φθινοπώρου ξεκινάμε σιγά σιγά όλες τις απαραίτητες μετακινήσεις που αφορούν τις γλάστρες μας σε μπαλκόνι και βεράντα – λίγο πριν εμφανιστούν δηλαδή τα πρώτα κρύα κι ο παγωμένος αέρας. Γιατί τα πιο ευαίσθητα φυτά μας μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν προβλήματα από τις χειμωνιάτικες συνθήκες ακόμη κι όταν αυτές δε χαρακτηρίζονται “ακραίες”.

Άνοιξη στο σπίτι μπορεί να υπάρξει και τον χειμώνα, καθώς ορισμένες ποικιλίες φυτών εσωτερικού χώρου προτιμούν να ανθίζουν στα κρύα.

Έτσι, όσοι λατρεύουν τα λουλούδια, σίγουρα γνωρίζουν ότι από τους χώρους τους δεν μπορούν να απουσιάσουν αυτές οι ομορφιές. Και η ικανοποίηση είναι μεγάλη, όταν τα άνθη τους φωτίσουν αγαπημένες γωνιές.

Αφρικανική βιολέτα.

Διακρίνεται για τα βελούδινα χνουδωτά φύλλα και τα μικρά άνθη σε πολλές αποχρώσεις όπως μοβ, γαλάζιο, ροζ, άσπρο. Ποτίζουμε το φυτό γεμίζοντας το πιατάκι της γλάστρας με χλιαρό νερό, για να απορροφήσει όσο χρειάζεται και έπειτα, αδειάζουμε.

Αμαρυλλίς.

Ανθίζει σε ψηλά και ίσια στελέχη για βδομάδες μετά τον Δεκέμβριο, σε πολλά χρώματα όπως λευκό, ροζ, βαθυκόκκινο, πορτοκαλί. Φυτεύουμε τον βολβό στο χώμα με τέτοιο τρόπο, ώστε το ένα τρίτο του να βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια. Νιώθει πιο όμορφα αν βρίσκεται σε μικρή γλάστρα.

Βιγώνιες ή μπιγκόνιες.

Υπάρχουν τουλάχιστον χίλια είδη και διακρίνονται στις φυλλώδεις και στις ανθοφόρες. Χρειάζεται να αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα. Το ιδανικό είναι να ρίχνουμε νερό στη γλάστρα, όταν το χώμα δείχνει στεγνό. Απεχθάνονται τον καπνό και τα ρεύματα.

Κάκτος των Χριστουγέννων ή επίφυλλο.

Τα μπουμπούκια αρχίζουν να εμφανίζονται στις αρχές του φθινοπώρου και συνήθως μέχρι τα Χριστούγεννα το φυτό ανθοφορεί. Καλό θα ήταν να μην γυρίζουμε τη γλάστρα του όταν μπουμπουκιάζει, γιατί συνηθίζει το φως που έχει.

Έρωτας.

Χαρακτηριστικό του είναι τα όμορφα και πολλά λουλούδια που δημιουργεί σε πολλά χρώματα. Όταν δούμε μαραμένα άνθη και φύλλα, τα απομακρύνουμε. Το καλύτερο για τον έρωτα είναι ένας πρωινός ήλιος και μετά να βρίσκεται σε σκιερό αλλά φωτεινό σημείο.

Ορχιδέα.

Ιδιότροπες αλλά οι υπέροχες αποχρώσεις τους τις κάνουν ακαταμάχητες. Πάντως, όποιος αγοράσει ορχιδέα Φαλαίνοψις, θα πρέπει να γνωρίζει ότι χαλάει από το υπερβολικό πότισμα. Για αυτό, μία φορά την εβδομάδα βυθίζουμε τη γλάστρα της σε λεκάνη γεμάτη με νερό. Αφήνουμε για περίπου 10 λεπτά, προκειμένου να απορροφήσει όσο χρειάζεται.

Ο πράσινος φράχτης μπορεί να σας προσφέρει πολλά: προστατεύει από τον θόρυβο, τον αέρα και τα αδιάκριτα βλέμματα, προσφέρει σκιά, αντικαθιστά μια περίφραξη και συνάμα διακοσμεί και προσφέρει στέγη για πουλιά και άλλα μικρά ζώα. Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν θα θέλατε να έχετε και εσείς έναν πράσινο φράχτη στον κήπο σας.

Οι πράσινοι φράχτες μπορούν να χωριστούν σε διάφορες κατηγορίες. Από τη μία υπάρχουν φράχτες που χρειάζονται κλάδεμα συχνά ή αφήνονται ελεύθερα να μεγαλώσουν. Από την άλλη υπάρχουν φυλλοβόλοι και αειθαλείς. Η φροντίδα εξαρτάται από την ποικιλία του φράχτη. Όποια ποικιλία και αν θέλετε να φυτέψετε, η διαδικασία φυτέματος είναι πάντα η ίδια.
Μπορείτε να φυτέψετε φράχτες από το Σεπτέμβρη μέχρι τις αρχές Νοέμβρη. Έτσι οι ρίζες θα έχουν αρκετό χρόνο να δυναμώσουν και να εξαπλωθούν στη θερμό έδαφος μέχρι τα πρώτα κρύα. Δεν συνίσταται να φυτέψετε φράχτες το καλοκαίρι επειδή η εξαέρωση διαμέσου των φύλλων και των βελόνων είναι πολύ υψηλή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ωστόσο, αν αποφασίσετε να φυτέψετε το φράχτη σας το καλοκαίρι ή στο τέλος της άνοιξης, θα πρέπει να έχετε υπόψη ότι η φροντίδα θα είναι πολύ απαιτητική. Αυτό, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και ελάχιστων βροχοπτώσεων. Συνεπώς, το συχνό πότισμα είναι απαραίτητο ώστε τα φυτά να προστατευτούν από ξηρασία

Φυτά κατάλληλα για φράχτες

Ο φυτοφράχτης αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ενός ολοκληρωμένου κήπου. Μπορεί να συνυπάρχει μαζί με τσιμεντένιο ή μεταλλικό φράχτη, ή ακόμη μπορεί να τον αντικαθιστά πλήρως και να καλύπτει τις ανάγκες περίφραξης του κήπου μόνος του. Αν υπάρχει ήδη κατασκευασμένος ένας χτιστός φράχτης, ο ιδιοκτήτης του κήπου εγκαθιστά παράλληλα έναν φυτοφράχτη για να αποφύγει την μονοτονία του τσιμέντου και να ομορφύνει το τοπίο. Αν δεν υπάρχει χτιστός φράχτης, ένας φυτοφράχτης καλύπτει την ανάγκη της οριοθέτησης. Ακόμη μπορεί να εμποδίζει τα αδιάκριτα βλέμματα και να χαρίζει έναν εντελώς ιδιωτικό προσωπικό χώρο. Επίσης, παρέχει και ασφάλεια αν είναι πυκνός, συμπαγής ή αποτελείται από φυτά με αγκάθια. Ο φράχτης φυτεμένος από ψηλά φυτικά είδη προστατευτεί τον κήπο ή το σπίτι από δυνατούς ανέμους. Ανάλογα λοιπόν το είδος και τις ανάγκες που θα εξυπηρετεί ο φράχτης, θα πρέπει να επιλεγούν και τα κατάλληλα φυτά για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος.

Λέιλαντ

Το λέιλαντ είναι από τα πιο συνηθισμένα δέντρα που χρησιμοποιούνται για φυτοφράχτες. Οι κηπουροί το προτιμούν πολύ συχνά για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, γι’ αυτό και το συναντάς σε πολλούς κήπους.

• Αειθαλής κωνοφόρος θάμνος.
• Γρήγορη ανάπτυξη, μπορεί να φτάσει τα 4-5 μέτρα.
• Δημιουργεί συμπαγή, αφράτο και καταπράσινο φράχτη.
• Μέτριες απαιτήσεις σε νερό.
• Λίγες απαιτήσεις περιποίησης.
• Αντέχει στην παγωνιά.
• Αρκετά προσιτή τιμή σε συνάρτηση με το πολύ καλό αποτέλεσμα που θα δώσει σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση 0,70 εκ. – 1μ. Σε μεγαλύτερη απόσταση θα αργήσει πολύ να φτιάξει φράχτη. Σε μικρότερη απόσταση θα μπλεχτούν από νωρίς τα κλαδιά μεταξύ τους, πράγμα που θα δυσκολεύει την ανάπτυξή τους και θα δημιουργήσει πολλά ξερά κλαδιά.
2. Φύτευση από Οκτώβριο μέχρι Μάιο το πολύ.
3. Αν δεν προστατεύονται από τσιμεντένιο τοίχο και ταλαιπωρούνται από τον αέρα, η στήριξη του κάθε δέντρου με πασσάλους ανάλογου μεγέθους είναι απαραίτητη.
4. Απαραίτητο το τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο κατά τη φύτευση. Διαμόρφωση λάκκων γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να γίνεται οικονομία.
5. Επιδέχεται κλάδεμα διαμόρφωσης το χειμώνα.
6. Πιθανή αρρώστια που μπορεί να ταλαιπωρήσει τον φράχτη από λέιλαντ είναι η φυτόφθορα. Βλέπεις ότι θα αρχίσει να ξεραίνεται το φυτό από τον κορμό προς τα έξω. Η ασθένεια αντιμετωπίζεται με μυκητοκτόνο. Πιθανός εχθρός η βαμβακάδα (άσπρο κολλώδες υλικό σα βαμβάκι πάνω στο φυτό) και αντιμετωπίζεται με εντομοκτόνο.

Ελαίαγνο

Ένας φράχτης με ελαίαγνο σίγουρα ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Αν και είναι ιδιαίτερος, τον συναντάς λιγότερο συχνά από άλλους φράχτες

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος με γκριζοπράσινο φύλλωμα (E. pungens) ή γκριζοπράσινο φύλλωμα με κίτρινες ανταύγειες (Elaeagnus x ebbingei). Ο δεύτερος σαφώς πιο εντυπωσιακός.
• Αρκετά γρήγορη ανάπτυξη. Σε 3 χρόνια θα έχει πάρει ολοκληρωμένη μορφή ο φράχτης.
• Λίγες απαιτήσεις σε νερό.
• Λίγες απαιτήσεις περιποίησης.
• Κατάλληλο φυτό για φύτευση σε παραθαλάσσια μέρη, καθώς αντέχει σε μεγάλη εδαφική αλατότητα.
• Ανθίζει το φθινόπωρο. Αργεί λίγο να ανθίσει, αλλά θα σε ανταμείψει με το γλυκό άρωμα των μικροσκοπικών λουλουδιών του.
• Η τιμή του είναι λίγο υψηλότερη από άλλα συνηθισμένα φυτά για φράχτη.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση 0,50 – 0,70 εκ.
2. Φύτευση σχεδόν όλο το χρόνο, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται ο Ιούλιος και ο Αύγουστος και περίοδοι με καύσωνα και παγωνιά.
3. Κατά την φύτευση, βάλε μπόλικο φυτόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο.
4. Επιδέχεται κλάδεμα κάθε χειμώνα.
5. Προτιμάει εδάφη όπου το νερό στραγγίζει καλά. Η μόνιμη υγρασία μπορεί να οδηγήσει και στο τέλος του ωραίου φράχτη.

Πικροδάφνη

Ένα από τα πλέον κλασσικά φυτά που θα συναντήσεις τόσο σε κήπους προηγούμενων δεκαετιών, αλλά και σε σύγχρονες φυτεύσεις. Παρουσιάζει σπουδαία αντοχή στην ξηρασία και γι’ αυτό είναι ίσως και ο πιο συχνά φυτεμένος θάμνος στο εθνικό οδικό δίκτυο!

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος.
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη.
• Φτιάχνει καταπράσινο, φουντωτό και λουλουδιασμένο για πολλούς μήνες φράχτη.
• Ιδιαίτερη αντοχή σε ξηρασία.
• Ανθίζει την άνοιξη και τα χρωματιστά (ροζ, φουξ, λευκά, κίτρινα, σομόν) λουλούδια του κρατάν μέχρι το φθινόπωρο.
• Πολύ οικονομική λύση. Συμφέρει να επιλέξει κανείς πικροδάφνη αν έχει πολλά μέτρα να καλύψει.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση περίπου 0,70μ.
2. Φύτευση όλο το χρόνο, αλλά ο Ιούλιος και ο Αύγουστος καθώς και μέρες με καύσωνα θα πρέπει να αποφεύγονται.
3. Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
4. Όταν μεγαλώσει και φουντώσει ο φράχτης χρειάζεται ένα γερό κλάδεμα διαμόρφωσης. Επίσης, όταν μεγαλώσει πολύ και είναι πυκνός ο φράχτης σε φύλλωμα ψηλά και γυμνός από φύλλωμα χαμηλά, κλάδεψε με πριόνι 2-3 χοντρά κλαδιά κοντά στη βάση τους. Από εκείνα τα σημεία θα βγουν νέα φρέσκα φύλλα.
5. Πιθανός εχθρός της πικροδάφνης: ψείρες. Ψεκασμός με κατάλληλο εντομοκτόνο θα λύσει το πρόβλημα. Επίσης, οι πικροδάφνες κάνουν καρκινώματα (σκληρά εξογκώματα στα κλαδιά και τα φύλλα) τα οποία μπορείς μόνο να τα απομακρύνεις με κλάδεμα, να τα κάψεις και να απολυμάνεις τα εργαλεία.

Φωτίνια

Η φωτίνια είναι και αυτή πολύ αγαπητή στους κηπουρούς και όχι άδικα. Φτιάχνει υπέροχο φράχτη και όταν ανθίζει ή βγάζει νέα φύλλα είναι ακόμη πιο όμορφη.

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος.
• Φτιάχνει καταπράσινο, φουντωτό φράχτη με έντονες κόκκινες παρεμβάσεις.
• Τα φρέσκα φύλλα του είναι εντυπωσιακά κόκκινα, κάτι που ευνοείται από την έκθεσή της στον ήλιο: περισσότερη έκθεση, πιο κόκκινα φύλλα.
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη. Μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 3 μέτρα.
• Μέτριες απαιτήσεις σε νερό.
• Ανθίζει την άνοιξη για περίπου 1-2 μήνες, και τα άνθη της είναι μεγάλα λευκά μπουκέτα.
• Μέτρια οικονομική λύση. Δεν είναι ανάγκη να φυτευτούν μεγάλα φυτά, αφού ακόμη και τα μικρά θα μεγαλώσουν πολύ γρήγορα.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση το ένα δίπλα στο άλλο σε απόσταση περίπου 0,70μ.
2. Φύτευση όλο το χρόνο, εκτός από θερμούς καλοκαιρινούς μήνες και περιόδους με καύσωνα.
3. Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
4. Επιδέχεται κλάδεμα 2 – 3 φορές το χρόνο. Με το σωστό κλάδεμα διαμορφώνεται το σχήμα του φράχτη και αποφεύγεται να μείνει γυμνός από φύλλα στα χαμηλότερα κλαδιά.
5. Πιθανός εχθρός της φωτίνιας: ψείρες . Ψεκασμός με κατάλληλο εντομοκτόνο είναι απαραίτητος.
6. Πιθανή ασθένεια της φωτίνιας: σκούρες στρόγγυλες κηλίδες στα φύλλα. Πρόκειται για μυκητίαση και πρέπει να γίνει επέμβαση με μυκητοκτόνο, να κλαδευτούν τα προσβεβλημένα φύλλα και τα καούν. Τέλος, πρέπει να απολυμανθούν τα εργαλεία.

Αγγελική

Η αγγελική είναι γνωστή σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν ασχολούνται με κηπουρική.   Κλασσικό φυτό που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες στην κηποτεχνία. Ποτέ, όμως, δε θα γίνει ντεμοντέ και βαρετή.

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος με πράσινα γυαλιστερά δερματώδη φύλλα.
• Γρήγορη ανάπτυξη.
• Αντέχει σε φυτεύσεις πολύ κοντά στη θάλασσα.
• Μικρές απαιτήσεις σε  νερό και μεγάλη αντοχή στην ξηρασία.
• Ανθίζει την άνοιξη και βγάζει μυρωδάτα άσπρα μικρά λουλουδάκια.
• Τα λουλούδια θα γίνουν καρποί, οι οποίοι, τέλη Νοεμβρίου περίπου, θα σκάσουν και θα βγουν από μέσα κόκκινοι σπόροι. Από τους σπόρους πολύ εύκολα φτιάχνεις νέα φυτά.
• Η αγγελική (Pittosporum tobira) μοιάζει με την αγγελική τη μικρόφυλλη (Pittosporum heterophylum).
• Έχουν περίπου τα ίδια χαρακτηριστικά, αλλά η P. heterophylum  έχει πιο μικρό και μυτερό φύλλο και παρόμοια χαρακτηριστικά με την P. Tobira.
• Αρκετά οικονομική λύση.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση η μία δίπλα στην άλλη σε απόσταση περίπου 0,70 εκ.
2. Φύτευση όλο το χρόνο εκτός από τους πολύ ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες.
3. Ρίξε τυρφόχωμα μέσα στον κάθε λάκκο. Διαμόρφωσε λάκκους γύρω από τον κάθε κορμό για να κρατάει νερό και να κάνεις οικονομία.
4. Την κλαδεύεις μαζί με τα άλλα φυτά την περίοδο με τις χειμωνιάτικες κλαδεύσεις όσο αυστηρά θες. Έχει μεγάλη αντοχή και προσαρμοστικότητα στις κλαδεύσεις.
5. Πιθανός εχθρός: ψείρες, ψευδόκοκκος. Ψεκασμός με κατάλληλο εντομοκτόνο είναι απαραίτητος. Ο ψευδόκοκκος μπορεί να καταπολεμηθεί αν ο πληθυσμός πάνω στο φυτό είναι μικρός, με μία μπατονέτα βουτηγμένη στο οινόπνευμα.

Ριχόσπερμα

Ένας πετυχημένος φράχτης δεν είναι απαραίτητο να αποτελείται μόνο από δέντρα ή θάμνους. Μπορεί να αποτελείται από οποιοδήποτε φυτό, το οποίο μεγαλώνει προς διάφορες κατευθύνσεις,  ψηλώνει με το πέρασμα του χρόνου και φτιάχνει συμπαγές φύλλωμα. Τέτοιο φυτό είναι κάποιο αναρριχώμενο, όπως το ριγχόσπερμα.

• Αειθαλές αναρριχώμενο φυτό, με πράσινα γυαλιστερά φύλλα
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη.
• Μέτριες απαιτήσεις σε νερό.
• Θα ντύσει και τον τοίχο σου, αρκεί να μπορεί να γραπωθεί σε ένα καφασωτό ή να ένα καλαμωτό πλέγμα.
• Θα το βρεις ανθισμένο τον Μάιο και τον Ιούνιο και το άρωμα του λευκού λουλουδιού του είναι μεθυστικό.
• Αντέχει στην παγωνιά.
• Πολύ οικονομική λύση.

Τι να προσέξεις:

1. Μπορούν να φυτευτούν σε απόσταση ενός μέτρου το ένα από το άλλο.
2. Απαραίτητη είναι η καλή στήριξή τους μόλις φυτευτούν: πλέξε τα κλαδιά τους πάνω στον καμβά που θες να ντύσεις, π.χ. πάνω στο κάγκελο, πάνω στο καφασωτό κτλ.
3. Το χειμώνα είναι σημαντικό να γίνει ένα αυστηρό κλάδεμα αραίωσης. Την άνοιξη θα γεμίσει και πάλι φρέσκα φύλλα.
4. Το ρυγχόσπερμο χρησιμοποιείται για να ντύσει έναν άσχημο ή γυμνό τοίχο, να καλύψει κάγκελα μπαλκονιού, για να φτιάξει πυκνό φράχτη πάνω στο σιδερένιο φράχτη γύρω γύρω στον κήπο.

Μπαμπού

Ένας κήπος με ίσιες γραμμές και λιτό στυλ αναζητάει και έναν ανάλογο φράχτη. Ο φράχτης από μπαμπού είναι μία καλή πρόταση.

• Αειθαλή πλατύφυλλα δέντρα με καλαμωτούς κορμούς.
• Πολύ γρήγορη ανάπτυξη.
• Μεγάλες απαιτήσεις σε νερό.
• Ιδιαίτερα επεκτατικό φυτό.
• Προμηθεύσου μισά από όσα φυτά υπολόγισες ότι χρειάζεσαι, γιατί το κάθε φυτό θα το διαχωρίσεις εύκολα με ένα κοφτερό πριόνι σε δύο μικρότερα.
• Μέτρια οικονομική λύση, αν υπολογίσει κανείς ότι θα χρειαστεί τα μισά φυτά.

Τι να προσέξεις:

1. Μπορούν να φυτευτούν ακόμη και σε απόσταση μεγαλύτερη του ενός μέτρου το ένα από το άλλο. Το κενό θα καλυφθεί σχετικά γρήγορα, λόγω της μεγάλης ταχύτητας που αναπτύσσεται το μπαμπού. Αφού διαχωριστούν και φυτευτούν, πρέπει να ποτιστούν με πολύ νερό.
2. Ένα φυτό μπαμπού χωράει σε ένα αυτοκίνητο πόλης. Αν πάλι χρειαστούν πολλά φυτά για ολόκληρο φράχτη, συνήθως μπορεί να τα μεταφέρει στον κήπο ο ιδιοκτήτης του φυτωρίου.
3. Πολύ σημαντικό είναι να περιοριστούν γύρω γύρω οι ρίζες των φυτών και να εμποδιστεί η είσοδός του στον υπόλοιπο κήπο. Αυτό μπορεί να γίνει τοποθετώντας έναν υπόγειο φράχτη γύρω γύρω και σε απόσταση μισού μέτρου από το φράχτη με τα μπαμπού.

Κουμαριά

Η κουμαριά αποτελεί έναν από τους πιο συνηθισμένους θάμνους που συναντάει κανείς στη βόλτα του στο δάσος. Οι καρποί της είναι αγαπημένη λιχουδιά για τα πουλιά και τις αρκούδες πριν πέσουν σε χειμέρια νάρκη.

• Αειθαλής πλατύφυλλος θάμνος με πράσινα γυαλιστερά φύλλα με πριονωτές παρυφές.
• Μέτρια γρήγορη ανάπτυξη.
• Κατάλληλη για φύτευση σε μεγάλα υψόμετρα.
• Μέτριες απαιτήσεις σε  νερό.
• Ανθίζει το φθινόπωρο και βγάζει μικρά λευκά άνθη που μοιάζουν με καμπανούλες.
• Το χειμώνα γεμίζει με κόκκινους εδώδιμους καρπούς με γλυκιά γεύση όταν είναι ώριμοι.
• Μέτρια οικονομική λύση.

Τι να προσέξεις:

1. Φύτευση η μία δίπλα στην άλλη σε απόσταση 0,70 εκ.
2. Φύτευση όλο το χρόνο εκτός από μέρες με παρατεταμένο καύσωνα ή παγετό.
3. Το χώμα πρέπει να αποστραγγίζει καλά.
4. Ρίξε φυλλόχωμα μέσα στο λάκκο φύτευσης για να είναι πλούσιος σε θρεπτικά συστατικά.
5. Επιδέχεται προσεκτικό και αυστηρό κλάδεμα στο τέλος του χειμώνα.
6. Αποξυλώνει γρήγορα τους βλαστούς, γι’ αυτό θέλει προσοχή να μη μείνουν γυμνοί από φύλλα λόγω κακού κλαδέματος.
7. Πιθανός εχθρός τα κοκκοειδή, που αντιμετωπίζονται με κατάλληλο εντομοκτόνο.