Όλες οι ποικιλίες χρυσάνθεμων ανθίζουν, συνήθως, από τον Οκτώβριο έως τα μέσα Νοεμβρίου, είτε βρίσκονται σε γλάστρα, είτε στην ύπαιθρο. Μπορούν επίσης, ν’ ανθίσουν και το χειμώνα, αν προστατευτούν απ’ τους παγετούς στις βορειότερες περιοχές. Παίρνοντας μερικές απλές προφυλάξεις, είναι δυνατόν να έχετε τα ωραιότερα λουλούδια για κόψιμο κατά τη διάρκεια όλου του χειμώνα. Μετά το τέλος της ανθοφορίας, μπορείτε να πάρετε μοσχεύματα, που θα σας επιτρέψουν ν’ ανανεώσετε τα χρυσάνθεμα σας.

Πώς να επιμηκύνετε την άνθιση.

Τα χρυσάνθεμα, με την αδιάκοπη μέχρι τους πρώτους παγετούς ανθοφορία τους και τη μεγάλη ποικιλία τους σε μορφές και χρώματα, στολίζουν όλες τις γωνιές του κήπου αλλά και του σπιτιού. Ένας ξαφνικός, όμως, παγετός ή μια δυνατή καταιγίδα, μπορούν να καταστρέψουν μέσα σε λίγα λεπτά αυτό το υπέροχο φθινοπωρινό λουλούδι. Δεν είναι, όμως, δύσκολο να βρεθούν λύσεις, για να διατηρηθεί κάπως περισσότερο η περίοδος ανθοφορίας των χρυσάνθεμων.

Αρχίστε βασικά από την εκλογή των πιο ανθεκτικών ποικιλιών, όπως π.χ. “Αλάσκα”, “Ρολίντα”, “Απόλλων” κλπ. Στη συνέχεια προσπαθήστε να δημιουργήσετε ένα μικροκλίμα, γύρω από τις καλλιέργειες σας, προστατεύοντας τον κήπο σας από τους πολύ δυνατούς ανέμους με σειρές από δέντρα ή θάμνους ή ακόμα και με καλάμια μπαμπού.

Σκεπάστε με άχυρα τη βάση των φυτών, για να τα προστατέψετε από τον κίνδυνο των πολύ δυνατών παγετών. Επίσης, μπορείτε να προστατέψετε τα μπουμπούκια με αντιπαγετικό ύφασμα. Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να ελέγχετε τακτικά τα φυτά σας, γιατί είναι πιθανό να καταφύγουν έντομα κάτω από αυτή την προστασία.

Αλλά κάθε τύπος προφύλαξης, για την επιμήκυνση της ανθοφορίας κάποιες εβδομάδες, έχει και κάποια όρια. Γι’ αυτό όταν δυναμώσει πολύ το κρύο η μόνη λύση που απομένει είναι να μεταφέρετε τα φυτά σας σε χώρο προφυλαγμένο από τους παγετούς, όπως π.χ. σε μία είσοδο ή σε ένα χώρο, που να μην θερμαίνεται πολύ, γιατί η υψηλή θερμοκρασία μπορεί να επισπεύσει το τέλος ανθοφορίας και να έχετε το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκετε.

Πώς θα κάνετε τα χρυσάνθεμα να “ξεχειμωνιάσουν”

Η πιο διαδεδομένη μέθοδος για τη διατήρηση των χρυσάνθεμων συνιστάται στη εκρίζωση των φυτών. Αφήνετε τα φυτά στο έδαφος ή μέσα σε γλάστρες για μερικές εβδομάδες, μετά το τέλος της ανθοφορίας και κόβετε, στη συνέχεια, τα στελέχη σε ύψος 15 – 20 εκ.

Μετά από αυτό, αρκεί να μειώσετε τον όγκο των ριζών και να ξαναβάλετε σε γλάστρες τις πιο υγιείς και εύρωστες απ’ αυτές, χρησιμοποιώντας ένα καλό μείγμα χώματος και τύρφης.

Τοποθετήστε τις γλάστρες κάτω από κασόνια ή μέσα σε ψυχρό θερμοκήπιο, προστατεύοντας τα φυτά με ξερά φύλλαή άχυρο. Ποτίζετε κάπου – κάπου  και αερίζετε συχνά για να αποφύγετε το “σάπισμα” του φυτού. Τα χρυσάνθεμα αντέχουν περισσότερο σ’ ένα ξηρό, παρά σε ένα υγρό κρύο. Μπορείτε επίσης να βάλετε τις γλάστρες σ’ ένα ελαφρά θερμαινόμενο θερμοκήπιο, σε μια βεράντα ή σ’ ένα χειμερινό κήπο, όπου η θερμοκρασία θα πρέπει να διατηρείται μεταξύ 5° C και 12° C.

Μ ετις απαραίτητες περιποιήσεις, τα χρυσάνθεμά σας θα περάσουν χωρίς πρόβλημα το χειμώνα και τον Φεβρουάριο – Μάρτιο, θα μπορέσετε να αρχίσατε τον πολλαπλασιασμό των φυτών, παίρνοντας μοσχεύματα από τους πιο εύρωστους βλαστούς. μην παραλείψετε να εξασφαλείσετε στα φυτά σας έναν καλό φωτισμό, για να μην εμφανίσουν έντονη κλίση προς το φως οι νέοι βλαστοί.

Και μην ξεχνάτε ότι αν το φυτό σας υποστεί σοκ από το έντονο κρύο, όταν ζεστάνει ο καιρός βοηθάμε τα φυτά μας να ξεπεράσουν το σοκ από τον υψηλό παγετό και να επανέλθουν, χρησιμοποιώντας υγρό διαφυλλικό λίπασμα κατάλληλο για αυτή τη χρήση, το οποίο είναι εμπλουτισμένο με: Βόριο, Χαλκός, Σίδηρος, Μαγνήσιο, Μόλυβδο, Ψευδάργυρο.

Άνοιξη στο σπίτι μπορεί να υπάρξει και τον χειμώνα, καθώς ορισμένες ποικιλίες φυτών εσωτερικού χώρου προτιμούν να ανθίζουν στα κρύα.

Έτσι, όσοι λατρεύουν τα λουλούδια, σίγουρα γνωρίζουν ότι από τους χώρους τους δεν μπορούν να απουσιάσουν αυτές οι ομορφιές. Και η ικανοποίηση είναι μεγάλη, όταν τα άνθη τους φωτίσουν αγαπημένες γωνιές.

Αφρικανική βιολέτα.

Διακρίνεται για τα βελούδινα χνουδωτά φύλλα και τα μικρά άνθη σε πολλές αποχρώσεις όπως μοβ, γαλάζιο, ροζ, άσπρο. Ποτίζουμε το φυτό γεμίζοντας το πιατάκι της γλάστρας με χλιαρό νερό, για να απορροφήσει όσο χρειάζεται και έπειτα, αδειάζουμε.

Αμαρυλλίς.

Ανθίζει σε ψηλά και ίσια στελέχη για βδομάδες μετά τον Δεκέμβριο, σε πολλά χρώματα όπως λευκό, ροζ, βαθυκόκκινο, πορτοκαλί. Φυτεύουμε τον βολβό στο χώμα με τέτοιο τρόπο, ώστε το ένα τρίτο του να βρίσκεται πάνω από την επιφάνεια. Νιώθει πιο όμορφα αν βρίσκεται σε μικρή γλάστρα.

Βιγώνιες ή μπιγκόνιες.

Υπάρχουν τουλάχιστον χίλια είδη και διακρίνονται στις φυλλώδεις και στις ανθοφόρες. Χρειάζεται να αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα. Το ιδανικό είναι να ρίχνουμε νερό στη γλάστρα, όταν το χώμα δείχνει στεγνό. Απεχθάνονται τον καπνό και τα ρεύματα.

Κάκτος των Χριστουγέννων ή επίφυλλο.

Τα μπουμπούκια αρχίζουν να εμφανίζονται στις αρχές του φθινοπώρου και συνήθως μέχρι τα Χριστούγεννα το φυτό ανθοφορεί. Καλό θα ήταν να μην γυρίζουμε τη γλάστρα του όταν μπουμπουκιάζει, γιατί συνηθίζει το φως που έχει.

Έρωτας.

Χαρακτηριστικό του είναι τα όμορφα και πολλά λουλούδια που δημιουργεί σε πολλά χρώματα. Όταν δούμε μαραμένα άνθη και φύλλα, τα απομακρύνουμε. Το καλύτερο για τον έρωτα είναι ένας πρωινός ήλιος και μετά να βρίσκεται σε σκιερό αλλά φωτεινό σημείο.

Ορχιδέα.

Ιδιότροπες αλλά οι υπέροχες αποχρώσεις τους τις κάνουν ακαταμάχητες. Πάντως, όποιος αγοράσει ορχιδέα Φαλαίνοψις, θα πρέπει να γνωρίζει ότι χαλάει από το υπερβολικό πότισμα. Για αυτό, μία φορά την εβδομάδα βυθίζουμε τη γλάστρα της σε λεκάνη γεμάτη με νερό. Αφήνουμε για περίπου 10 λεπτά, προκειμένου να απορροφήσει όσο χρειάζεται.

Ο Οκτώβρης είναι παραδοσιακά ο μήνας της σποράς οπότε ας δούμε τι μπορείτε να φυτέψετε στο κήπο αλλά και στις γλάστρες σας

Τι λαχανικά να φυτέψετε τον Οκτώβριο ­

Ο Οκτώβρης είναι ο μήνας της σποράς. Η γη μαλακώνει από τις βροχές του Σεπτέμβρη για να υποδεχτεί στην αγκαλιά της τους σπόρους του φθινοπώρου. Παραδοσιακά άλλωστε, μέσα στον Οκτώβρη υπάρχουν αρκετές ημέρες με καλοκαιρία που χαρίζουν στον Οκτώβριο τον χαρακτηρισμό του μικρού καλοκαιριού.

Τον Οκτώβριο σπέρνουμε ρόκα, μαρούλια, αντίδια, σπανάκια, αρακά, κουκιά, σέλινο, καρότα. Μετά τα μέσα Οκτωβρίου μπορούμε με αρχίσουμε να φυτεύουμε και τα σκόρδα μας, αν και είναι προτιμότερο να περιμένετε μέχρι τον Νοέμβριο αν είναι δυνατόν. Επίσης δε ξεχνάμε να συνεχίσουμε να φυτεύουμε κοκκάρι ανά μια εβδομάδα για φρέσκα κρεμμυδάκια. Μη τα φυτέψετε όλα μαζί για να έχετε συνεχόμενη παραγωγή. Ακόμα κι αν δεν έχετε κήπο, τολμήστε να φυτέψετε μερικά εύκολα λαχανικά στις γλάστρες του μπαλκονιού σας.

Σπέρνουμε:  Μαρούλια, πράσα, ραδίκια, ρόκα, ζοχούς, αντίδια, καυκαλίθρες, μυρώνια, μαϊντανό, σινάπι, σπανάκι, καρότα, παντζάρια,  ραπανάκια,

Όταν φυτεύουμε σπόρους, για να έχουμε παραγωγή οποιουδήποτε φυτού με επιτυχία, πρέπει να προσέξουμε δύο παράγοντες. Την ποιότητα των σπόρων και το περιβάλλον, να είναι κατάλληλο για βλάστηση και ανάπτυξη.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΦΥΤΕΥΣΗΣ

Τους σπόρους πρέπει να τους φυτεύουμε σε πολύ καλό χώμα. Στους ερασιτέχνες προτείνουμε έτοιμα μείγματα σπορείου που είναι απολυμασμένα.

Έπειτα για να φυτρώσουν θέλουν την κατάλληλη υγρασία. Το νερό στον σπόρο «γεμίζει» τα κύτταρα και αρχίζουν οι απαραίτητες ορμονικές, φυτικές και χημικές αλλαγές που τον μετατρέπουν σε «έμβρυο φυτό» με ρίζα και βλαστό.

Στην αρχή με το που φυτεύουμε τους σπόρους –πάντα σε βάθος έως τρείς φορές το πλάτος τους- ποτίζουμε καλά. Μερικοί σπόροι –μικροί- θέλουν φως για να βλαστήσουν αλλά οι περισσότεροι θέλουν κάλυψη έστω 1-2 χιλιοστών. Αν οι σπόροι είναι πολύ μικροί π.χ. άνηθος  ή μαϊντανός, μπορούμε να ποτίζουμε με ένα ψεκαστήρα, μέχρι να φυτρώσουν καλά. Παρακολουθούμε συχνά το χώμα ώστε να έχει πάντα υγρασία ακόμη και όταν αρχίζει η βλάστηση. Αν το χώμα έχει στεγνώσει κατά τη διάρκεια της βλάστησης οι σπόροι μας μπορεί να χαλάσουν.

Το έδαφος δεν πρέπει να είναι και πολύ υγρό διότι εμποδίζουμε έτσι την ρίζα να αναπνέει και μπορεί να αναπτυχθούν ασθένειες.

Καλό είναι να καλύψουμε το σημείο σποράς με ένα γυάλινο ή πλαστικό κάλυμμα .

Ο χρόνος σποράς έχει σημασία. Αυτό γιατί η θερμοκρασία περιβάλλοντος ανάπτυξης σπόρων είναι σημαντική τόσο στη βλάστηση όσο και στον χρόνο ανάπτυξης.

Αναλόγως το φυτό που επιλέγουμε, θέλουμε και άλλη θερμοκρασία ανάπτυξης.

Έτσι καλό είναι να ακολουθούμε τις οδηγίες σποράς του κάθε σπόρου (από το φακελάκι). Υπάρχουν σπόροι που θέλουν μία μέρα σε νερό ή στο ψυγείο για να αναπτυχθούν.

Όταν τα φυτάρια μας φτάσουν να έχουν ικανό ύψος 4-10 πόντους και φύλλα, μπορούμε να τα μεταφυτεύσουμε στην οριστική τους θέση

Φυτεύουμε: Κρεμμύδια, σκόρδα, μπιζέλια, κουκιά, καρότα

Να προσέχουμε τις αποστάσεις φύτευσης Όταν δεν υπάρχει χώμα σε κήπο ή εδαφικό υπόστρωμα σε ταράτσα ή ζαρντινιέρα, υπάρχουν έτοιμοι σάκοι φύτευσης. Το χωμα που θα φυτέψουμε πρέπει να είναι καλά δουλεμένο  και αφράτο.

Μεταφυτεύουμε:  Μάπες, μπρόκολα κουνουπίδια, μαρούλια, αγκινάρες, καρότα

Αν τα έχουμε στο σπορείο τα βάζουμε στην οριστική θέση για να δέσουν και να αναπτυχθούν

Η αγκινάρα επίσης πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες που «φυτρώνουν» στο λαιμό έως και 30 εκατοστά, μετά τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Τις αφαιρούμε και τις φυτεύουμε. Αφήνουμε 1-3 στο φυτό. Φυτεύονται σε έδαφος γόνιμο με αρκετή οργανική ουσία-εδαφοβελτιωτικό, κοπριά και βιολογικά ή χημικά λιπάσματα– που έχει οργωθεί βαθιά και φυτεύεται σε αυλάκια. Οι αποστάσεις είναι 1 μέτρο ανά γραμμή και 60 εκατοστά με 1 μέτρο στην σειρά τους.

Για καλύτερα αποτελέσματα στην καλλιέργειά μας, χρησιμοποιούμε

• εδαφοβελτιωτικό το οποίο : βελτιώνει τη δομή του εδάφους. Βελτιώνει τον αερισμό. Αυξάνει την ικανότητα συγκράτησης νερού. Μειώνει την διάβρωση. Βελτιώνει την ικανότητα ανταλλαγής κατιόντων για να συγκρατεί τα θρεπτικά στοιχεία. Ενισχύει την ικανότητα ρύθμισης του ΡΗ. Αυξάνει τον οργανικό άνθρακα.
• Οργανικό μίγμα αμινοξέων το οποίο: μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης του φυτού.Ενισχύει τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης

Αυξάνει την παραγόμενη χλωροφύλλη (έντονο πράσινο χρώμα, γράγορη ανάπτυξη

των βλαστών)

Διεγείρει και προωθεί το φύτρωμα των σπόρων.

Αυξάνει την καρποφορία και την καρπόδεση.

Μειώνει την ανθόπτωση και καρπόπτωση.

Αυξάνει την παραγωγή.

Ενεργοποιεί τους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς.

Ενισχύει την αντοχή των φυτών σε ακραίες συνθήκες stress (πάγος, ξηρασία,

φυτοφάρμακα, επίθεση ζιζανίων).

Διευκολύνει την άμεση σύνθεση πρωτεϊνών.

Ενισχύει τη διατηρησιμότητα και εμφάνιση των προϊόντων. Βελτιώνει το έδαφος.

Αυξάνει το ριζικό σύστημα, βοηθά στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών του  εδάφους.

Ενεργοποιεί και υποβοηθά τα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα.

Αυξάνει τη δραστηκότητα των λιπασμάτων.

Διευκολύνει την απορρόφηση των ιχνοστοιχείων

Προσδίδει οικονομικό όφελος στον παραγωγό.

• Οργανικό κοκκώδες λίπασμα φυτικής προέλευσης (βιολογικό) το οποίο: μπορεί να εφαρμοστεί τόσο στη βασική όσο και στην επιφανειακή λίπανση με ελαφρά ενσωμάτωση (10 εκ.) και ομοιόμορφη κατανομή του στον εδαφικό χώρο, για κάλυψη αναγκών σε άζωτο και κυρίως σε οργανική ουσία. Συγχρόνως διεγείρει την παραγωγή και τον πολλαπλασιασμό της ωφέλιμης μικροχλωρίδας στο έδαφος. Όταν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες του δεν αναμένεται αρνητική επίδραση στις καλλιέργειες. Σε πολύ ευαίσθητους τύπους φυτών είναι προτιμότερο να εφαρμόζεται 3-5 μέρες πριν από τη σπορά ή τη μεταφύτευση.

Συγκομιδή:

Καρύδια, ρόδια, ελιές, λεμόνια, λοτούς, κυδώνια, αχλάδια.

Τα καρύδια πρέπει να τα λιάσουμε περίπου 1-2 βδομάδες για να φύγει η υγρασία αλλιώς θα μας χαλάσουν πολύ γρήγορα.

Τους λοτούς του κόβουμε όταν είναι σκληροί ακόμα και τους τρώμε όταν γίνουν.

Τα ρόδια εύκολα διατηρούνται αρκετό καιρό και εκτός ψυγείου σε δροσερό μέρος.

Τα κυδώνια και τα αχλάδια πρέπει να τα μαζεύουμε όταν δεν είναι εντελώς ώριμα. Τα αφήνουμε να ωριμάσουν σπίτι μας και να τα συντηρούμε στο ψυγείο μας αν έχουμε πολλά.

Κουνουπίδι – Πληροφορίες για την καλλιέργεια

Το κουνουπίδι ανήκει στην ίδια οικογένεια με το λάχανο και το μπρόκολο. Καλλιεργείται για την ανθοκεφαλή του η οποία είναι φαγώσιμη. Η ανθοκεφαλή έχει λευκό ή ελαφρώς κίτρινο χρώμα. Το κουνουπίδι είναι στενός συγγενής με το μπρόκολο.

Κατάλληλο κλίμα για την καλλιέργεια κουνουπιδιού

Οι ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξη του κουνουπιδιού είναι μεταξύ 7 και 29 βαθμών Κελσίου. Όχι όμως μεγαλύτερες από 38 βαθμούς Κελσίου. Η θερμοκρασία είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την παραγωγή καλής ποιότητας κουνουπιδιού.

Αν υπάρχουν υψηλές θερμοκρασίες πριν το σχηματισμός της ανθοκεφαλής, τότε έχουμε υπερβολική ανάπτυξη φυλλώματος και καθυστέρηση της παραγωγής.

Αντίθετα, χαμηλές θερμοκρασίες (μεταξύ 4 και 14 βαθμούς Κελσίου), επιβραδύνουν την ανάπτυξη.

Το ιδανικό εύρος θερμοκρασίας είναι μεταξύ 15 και 20 βαθμών Κελσίου.

Αν όμως μετά το σχηματισμό της ανθοκεφαλής επικρατήσουν συνθήκες έντονης ηλιοφάνειας και υψηλών θερμοκρασιών, τότε προκαλείται ποιοτική υποβάθμιση λόγω διαχωρισμού της επιφάνειας της ανθοκεφαλής σε μικρά τμήματα.

Τι χώμα χρειάζεται το κουνουπίδι

Οι εδαφικές απαιτήσεις του κουνουπιδιού είναι παρόμοιες με εκείνες του λάχανου: γόνιμο, καλά στραγγιζόμενο έδαφος, πλούσιο σε οργανική ουσία.

Το άριστο pH είναι 6,5.

Το κουνουπίδι δεν ευνοείται από το υπερβολικό άζωτο (υποβάθμιση ποιότητας). Είναι ευαίσθητο στην έλλειψη βορίου. Το διαθέσιμο βόριο στο έδαφος θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,5 ppm. Επίσης είναι απαιτητικό σε ασβέστιο.

Απαιτήσεις σε λίπασμα

Συστήνεται η προσθήκη εδαφοβελτιωτικού στο χώμα, πριν τη μεταφύτευση.

• Άζωτο: Οι απαιτήσεις σε Άζωτο (N) ποικίλουν ανάλογα με το αν η καλλιέργεια είναι πρώιμη ή όψιμη. Στις πρώιμες καλλιέργειες κουνουπιδιού χορηγείται μικρή ποσότητα αζώτου μόνο κατά τη βασική λίπανση. Στις μεσοπρώιμες δίνεται περισσότερο άζωτο και στις όψιμες καλλιέργειες ακόμα περισσότερο (μοιράζεται στη βασική και σε 2-–3 επιφανειακές λιπάνσεις).
• Φώσφορος: 6-10 μονάδες κατά τη βασική λίπανση.
• Κάλιο: 20-–30 μονάδες κατά τη βασική λίπανση. Στις όψιμες καλλιέργειες ακολουθεί και μια επιφανειακή χορήγηση (διαλυτή μορφή).
• Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε οργανικό μίγμα αμινοξέων το οποίο:
  • Αυξάνει την καρποφορία και την καρπόδεση.
  • Μειώνει την ανθόπτωση και καρπόπτωση.
  • Αυξάνει την παραγωγή.
  • Ενεργοποιεί τους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς κ.λ.π.

Πως και πότε σπέρνουμε κουνουπίδια

Συνήθως ξεκινούμε την καλλιέργεια κουνουπιδιών, σπέρνοντας τους σπόρους σε σπορείο και στη συνέχεια κάνοντας μεταφύτευση στον κήπο.

Αν όμως έχετε καλής ποιότητας χώμα, μπορείτε όμως να δοκιμάστε να σπείρετε το σπόρο απευθείας στο χώμα.

Το πότε θα γίνει η σπορά στο σπορείο, εξαρτάται από το αν θέλουμε πρώιμη ή όψιμη παραγωγή.

Για πρώιμη (φθινοπωρινή) παραγωγή, βάζουμε τους σπόρους το Μάιο ή τον Ιούνιο. Βάση όσων έχουμε πει παραπάνω, αυτό μπορεί να γίνει σε περιοχές όπου το καλοκαίρι δεν αναπτύσσονται πολύ υψηλές θερμοκρασίες.

Για όψιμη (χειμώνας-άνοιξη) παραγωγή, βάζουμε τους σπόρους τον Αύγουστο ή αρχές Σεπτεμβρίου.

Τα σπορεία είναι υπαίθρια.

Το βάθος σποράς είναι 1,5 εκατοστά.

Τα φυτά είναι συνήθως έτοιμα για μεταφύτευση μετά από 45 ημέρες.

Πριν τη μεταφύτευση θα πρέπει να κάνετε βασική λίπανση στο χώμα.

Τα κουνουπίδια, σπέρνονται σε σειρές. Κάθε σειρά απέχει 60 με 100 εκατοστά. Κάθε φυτό στην ίδια σειρά, απέχει 30 με 70 εκατοστά.

Γίνονται τακτικά ποτίσματα και λίπανση σύμφωνα με όσα είπαμε παραπάνω.

Τι πρέπει να προσέξουμε

Μετά το σχηματισμό της ανθοκεφαλής, σε ποικιλίες που τα φύλλα τους δεν την καλύπτουν αρκετά, χρειάζεται δέσιμο των φύλλων πάνω από την ανθοκεφαλή για προστασία από παγετούς και κυρίως από τον ήλιο που αλλοιώνει το λευκό χρώμα. Το στερέωμα των φύλλων γίνεται με λάστιχο.

Υπάρχουν ποικιλίες και υβρίδια που τα εξωτερικά τους φύλλα αναδιπλώνονται προς τα μέσα και καλύπτουν μόνα τους την ανθοκεφαλή.

Θρεπτική αξία

Το κουνουπίδι είναι μία τροφή χαμηλή σε λιπαρά, αλλά πλούσια σε φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, νερό και βιταμίνη C.

Το κουνουπίδι, περιέχει μία σειρά από φυτοχημικά, κοινά στην οικογένεια του λάχανου, που μπορεί να ωφελούν τον ανθρώπινο οργανισμό.

• Σουλφοραφάνη: Ουσία που απελευθερώνεται όταν κόβουμε ή μασάμε το κουνουπίδι. Ίσως να δρα προστατευτικά έναντι του καρκίνου
• Γλυκοζινολικές ενώσεις
• Καροτινοειδή
• Indole-3-carbinol, ένα χημικό που ενισχύει την επιδιόρθωση του DNA και δρα ως ανταγωνιστής οιστρογόνων, καθυστερώντας την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων

Θα πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι το βράσιμο, μειώνει τα επίπεδα αυτών των ουσιών

Το λάχανο, ανήκει στην ίδια οικογένεια με το κουνουπίδι και το μπρόκολο. Καλλιεργείται για τη φυλλώδη κεφαλή του, για την ακρίβεια το σφαιρικό σύμπλεγμα από ανώριμα φύλλα, η οποία είναι φαγώσιμη. Η φυλλώδης κεφαλή, ανάλογα με την ποικιλία έχει χρώμα λευκό, κόκκινο ή γκριζοπράσινο. Το λάχανο είναι στενός συγγενής με το μπρόκολο και το κουνουπίδι.

Στην Ελλάδα το λάχανο ευδοκιμεί καλύτερα τη φθινοπωρινή-χειμερινή περίοδο και την άνοιξη. Είναι όμως δυνατό να καλλιεργηθεί και το καλοκαίρι αν επιλέξετε κατάλληλο υβρίδιο.

Ποικιλίες λάχανου

Υπάρχουν πολλοί τύποι λάχανου που διαφέρουν ως προς:

1) το μέγεθος, το σχήμα και το χρώμα της κεφαλής,

2) τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου και άλλα χαρακτηριστικά.

Ως προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου, δηλαδή του απαιτούμενου χρόνου από τη μεταφύτευση μέχρι την ωρίμανση, υπάρχουν οι εξής κατηγορίες:

• Υπερπρώιμα: ωριμάζουν σε 55-–60 ημέρες από τη μεταφύτευση και είναι συνήθως μικρού μεγέθους. Χρησιμοποιούνται για ανοιξιάτικη καλλιέργεια.
• Πρώιμα: ωριμάζουν σε 90 ημέρες και χρησιμοποιούνται κυρίως για καλοκαιρινή καλλιέργεια.
• Μεσοπρώιμα και μεσόψιμα: ωριμάζουν σε  120 ημέρες και είναι κατάλληλα για φθινοπωρινή καλλιέργεια.
• Όψιμα ή χειμωνιάτικα: κατάλληλα για χειμερινή καλλιέργεια.

Ως προς το σχήμα και το χρώμα της κεφαλής υπάρχουν οι εξής κατηγορίες:

• Άσπρα λάχανα: έχουν συμπαγή ή αφράτη κεφαλή με χρωματισμό ανοιχτό πράσινο και σχήμα κωνικό ή σφαιρικό.
• Κόκκινα λάχανα.
• Τύπου Σαβοΐας (Savoy): γκριζοπράσινα με σγουρά φύλλα.

Άσπρο λάχανο

Κόκκινο λάχανο

Γκριζοπράσινο λάχανο τύπου Savoy

Εκτός από τις ποικιλίες, όλοι οι τύποι λάχανου είναι διαθέσιμοι σήμερα σε υβρίδια. Τα υβρίδια έχουν σοβαρά πλεονεκτήματα έναντι των ποικιλιών γιατί δίνουν πιο εύρωστα φυτά τα οποία είναι πιο ανθεκτικά στις ασθένειες και έχουν ομοιόμορφη και συγκεντρωμένη παραγωγή.

Κατάλληλο κλίμα για την καλλιέργεια του λάχανου

Το λάχανο είναι φυτό περισσότερο ανθεκτικό στις χαμηλές παρά στις υψηλές θερμοκρασίες.

Η άριστη θερμοκρασία για την ανάπτυξή του είναι 15– με 18 βαθμούς Κελσίου. Παρά το γεγονός ότι αντέχει τόσο σε παγετούς όσο και σε θερμοκρασίες μέχρι 3 έως 8 βαθμούς Κελσίου, σε πολλές ποικιλίες διαταράσσεται ο παραγωγικός κύκλος αν επικρατήσουν για μακρά περίοδο θερμοκρασίες κάτω από 10 βαθμούς Κελσίου ή πάνω από 25 βαθμούς Κελσίου.

Τι χώμα χρειάζεται το λάχανο

Το λάχανο μπορεί να αναπτυχθεί σε όλους τους τύπους των εδαφών. Υποφέρει μόνο σε όξινα εδάφη (το pH πρέπει να είναι πάνω από 5,5). Για τα πρώιμα λάχανα προτιμώνται αμμουδερά, ζεστά εδάφη. Για τα οψιμότερα προτιμώνται βαρύτερα εδάφη που είναι στραγγερά και πλούσια σε οργανική ουσία.

Απαιτήσεις του λάχανου σε λίπασμα

Το λάχανο είναι απαιτητικό σε θρεπτικά στοιχεία, ιδιαίτερα σε άζωτο και κάλιο. Είναι επίσης απαραίτητο να υπάρχουν τα στοιχεία σε σχετική ισορροπία γιατί είναι γνωστό ότι περίσσεια του αζώτου ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την κακή ποιότητα, τη μικρή διατηρησιμότητα και το σκάσιμο του λάχανου.

Γενικά συνιστάται σχέση αζώτου προς κάλιο 1:1,5 και σχέση αζώτου προς φωσφόρο 1:0,5 ή 1:0,4.

Προσοχή επίσης να μην υπάρχει έλλειψη μαγνησίου και έλλειψη βορίου (. Το λάχανο είναι επίσης απαιτητικό σε θείο, γι’ αυτό το καλιούχο λίπασμα θα πρέπει να χορηγείται σε μορφή θειικού καλίου, αλλιώς να προστίθενται θειάφι στο χώμα κατά τη βασική λίπανση.

Τα πρώιμα λάχανα, τα οποία έχουν γενικά μικρότερη ανάπτυξη από τα μεσοπρώιμα και τα όψιμα, χρειάζονται λιγότερη ποσότητα λιπασμάτων.

Ενδεικτικά συνιστάται:

1. Προσθήκη κοπριάς ή κομπόστ μερικούς μήνες πριν τη μεταφύτευση. Για τα πρώιμα λάχανα 3 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο. Για τα μεσοπρώιμα–-όψιμα 4 έως –5 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο.
2. Προσθήκη αζώτου σε ποσότητα 10–-15 μονάδες λίπανσης για τα πρώιμα και 15–-20 μονάδες λίπανσης για τα όψιμα. Ένα μέρος της ποσότητας αυτής να χορηγείται στη βασική λίπανση και ένα μέρος με επιφανειακή λίπανση. Στα πρώιμα είναι αρκετή μια επιφανειακή λίπανση, ενώ τα όψιμα χρειάζονται δύο.
3. Προσθήκη καλίου κατά τη βασική λίπανση σύμφωνα με τις παραπάνω σχέσεις: Για τα πρώιμα, 15-22,5 μονάδες λίπανσης και για τα όψιμα 22,5-30 μονάδες λίπανσης.
4. Προσθήκη φωσφόρου κατά τη βασική λίπανση σύμφωνα με τις παραπάνω σχέσεις: Για τα πρώιμα, 5-7,5 μονάδες λίπανσης και για τα όψιμα 7,5-10 μονάδες λίπανσης.
5. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε οργανικό μίγμα αμινοξέων το οποίο:
   • Αυξάνει την καρποφορία και την καρπόδεση.
   • Μειώνει την ανθόπτωση και καρπόπτωση.
   • Αυξάνει την παραγωγή.
   • Ενεργοποιεί τους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς κ.λ.π.

Πως και πότε σπέρνουμε λάχανα

Ξεκινούμε την καλλιέργεια λάχανου, σπέρνοντας σπόρους σε σπορείο. Το πότε θα γίνει η σπορά, εξαρτάται από την καλλιέργεια που θέλουμε να επιτύχουμε και το πότε θέλουμε να έχουμε συγκομιδή.

Για φθινοπωρινή καλλιέργεια, σπέρνουμε το Μάιο ή τον Ιούνιο σε υπαίθριο σπορείο.

Για χειμερινή ή ανοιξιάτικη καλλιέργεια, σπέρνουμε από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο σε υπαίθριο σπορείο.

Για υπερπρώιμη ανοιξιάτικη καλλιέργεια σπέρνουμε από τον Ιανουάριο– έως το Φεβρουάριο σε θερμαινόμενο σπορείο.

Το βάθος σποράς είναι 1,5 εκατοστά.

Οι καλύτερες θερμοκρασίες για το φύτρωμα του σπόρου και την ανάπτυξη των φυτών είναι 10-–20 βαθμοί Κελσίου. Στις θερμοκρασίες αυτές το φύτρωμα ολοκληρώνεται σε 10 περίπου ημέρες και τα φυτά είναι έτοιμα για μεταφύτευση σε 45 περίπου ημέρες (όταν βγάλουν το 4ο ή 5ο πραγματικό φύλλο).

Δίνουμε στα φυτά στο σπορείο, αρκετό νερό και λίπανση. Όχι όμως πολύ, γιατί τότε αναπτύσσεται μεγάλο υπέργειο μέρος με αδύναμη ρίζα.

Πριν τη μεταφύτευση, θα πρέπει να φροντίσετε για τη σκληραγώγηση των φυτών (να τα βλέπει ο ήλιος για 1 με 2 ώρες κάθε ημέρα).

Τα λάχανα φυτεύονται σε σειρές. Κάθε σειρά απέχει 60 με 90 εκατοστά. Κάθε φυτό στην ίδια σειρά, απέχει 30 με 60 εκατοστά.

Γίνονται τακτικά ποτίσματα και λίπανση σύμφωνα με όσα είπαμε παραπάνω.

Το λάχανο είναι πολύ απαιτητικό σε νερό.

Αρχικά, η άρδευση είναι απαραίτητη για να βοηθήσει στην εγκατάσταση των νεαρών φυτών μετά τη μεταφύτευση. Στη συνέχεια, λόγω της μεγάλης επιφάνειας που αναπτύσσει έχει μεγάλες απώλειες νερού (εξατμισοδιαπνοή) ο οποίες πρέπει να αντισταθμίζονται με τον απαραίτητο αριθμό αρδεύσεων ανάλογα με τον τύπο του εδάφους και τις καιρικές συνθήκες. Ανεξάρτητα από τις ανάγκες σε νερό, χρειάζεται και καλή στράγγιση του εδάφους, ώστε να εξασφαλίζεται καλός αερισμός των ριζών.

Τι πρέπει να προσέξουμε

Τα λάχανα θέλουν τακτικό πότισμα.

Οι κεφαλές του λάχανου συγκομίζονται όταν έχουν πάρει το κανονικό μέγεθός τους και ενώ είναι ακόμα συμπαγείς. Ο καλλιεργητής έχει κάποια ελαστικότητα και μπορεί να καθυστερήσει λίγο την κοπή για να κερδίσει σε βάρος. Η μεγάλη όμως καθυστέρηση στη συγκομιδή, αυξάνει τον κίνδυνο του σκισίματος και των σήψεων. Το κόψιμο πολύ νωρίς δίνει λιγότερο συμπαγείς κεφαλές.

Είναι δυνατή η διατήρηση των λάχανων για αρκετούς μήνες. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει τα λάχανα να μην έχουν σήψεις, να μην είναι μωλωπισμένα και να τοποθετηθούν στο ψυγείο με θερμοκρασία 0-–2ο C και σχετική υγρασία 90–-95%.

Γενικά, τα χαλαρά (“αφράτα”) λάχανα έχουν μικρότερη διατηρησιμότητα η οποία στις καλύτερες συνθήκες μπορεί να φτάσει μέχρι 3 μήνες. Αντίθετα, τα συμπαγή, άσπρα και κόκκινα λάχανα, έχουν πολύ καλή διατηρησιμότητα που μπορεί να φτάσει και τους 8 μήνες.

Θρεπτική αξία λάχανου

Το λάχανο είναι καλή πηγή βιταμίνης C.

Το λάχανο περιέχει σημαντικές ποσότητες γλουταμίνης, ενός αμινοξέος που έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Λόγω των χαμηλών λιπαρών, το λάχανο χρησιμοποιείται συχνά ως τρόφιμο σε δίαιτες.
Όπως και το μπρόκολο, αποτελεί πηγή Indole-3-carbinol, ενός χημικού που ενισχύει την επιδιόρθωση του DNA και δρα ως ανταγωνιστής οιστρογόνων, καθυστερώντας την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων.

Θα πρέπει όμως να γνωρίζετε ότι το βράσιμο, μειώνει τα επίπεδα αυτών των ουσιών.

Η ορχιδέα αποτελεί ένα από τα πιο γοητευτικά λουλούδια καθώς ο κόσμος αγαπά ιδιαίτερα τα ξεχωριστά άνθη της αλλά και τον τρόπο που αναπτύσσεται. Η ορχιδέα είναι ένα “επίφυτο” φυτό, δηλαδή αναπτύσσει τις ρίζες του πάνω σε άλλα φυτά (π.χ. πεύκα) χωρίς όμως να τα βλάπτει, ζώντας από τα θρεπτικά συστατικά της ατμόσφαιρας. Αναπτύσσεται από μόνη της σε τροπικά κλίματα, πλούσια σε υγρασία. Τα τελευταία χρόνια καλλιεργείται κατά κόρον κυρίως μέσα στο σπίτι και προσφέρεται ως δώρο σε εσωτερικούς χώρους όπως σπίτια και γραφεία. Πως όμως μπορούμε να διατηρήσουμε μια ορχιδέα στον χώρο μας; Θα μπορέσουμε επιτυχώς να την κάνουμε να ανθοφορήσει ξανά και ξανά;

Η οικογένεια των ορχιδεοειδών είναι πραγματικά τεράστια. Θα αναφέρουμε εδώ τα βασικότερα είδη τους ώστε να μπορείτε να τα ξεχωρίσετε και να τα φροντίσετε κατάλληλα.

Φαλαινόψις (Phalaenopsis)

Οι τέλειες ορχιδέες για εσωτερικό χώρο και για αρχάριους. Χρειάζονται πλούσιο φιλτραρισμένο φως, με ανατολικό ή νότιο προσανατολισμό και ένα σκιερό μέρος για μικρές εκδρομές στο μπαλκόνι σας την άνοιξη. Το καλοκαίρι παρατηρείτε προσεκτικά τα φύλλα της για να διαπιστώσετε πόσο ικανοποιημένο είναι το φυτό σας από την ποιότητα του φωτισμού. Η ορχιδέα φαλαινόψις δεν θέλει το χώμα της να είναι τελείως στεγνό γι’ αυτό ειδικά γι’ αυτήν την ποικιλία προτιμήστε πλαστικές γλάστρες όπου η υγρασία διατηρείται περισσότερο. Ποτίζετε μία φορά την εβδομάδα και όχι συχνότερα ακόμη κι αν ο καιρός είναι πολύ ζεστός. Ελέγχετε συχνά τις ρίζες που θα πρέπει να είναι λευκές και σκληρές/συμπαγείς. Η ανθοφορία της ορχιδέας αυτής έχει σαν έναυσμα τις χαμηλότερες νυχτερινές θερμοκρασίες και τις συντομότερης διάρκειας ημέρες του φθινοπώρου. Το μπουμπούκι θα εμφανιστεί πάνω σε ένα ψηλό λεπτό μίσχο που θα ψηλώσει πολύ περισσότερο από τα φύλλα του φυτού. Από τη στιγμή που θα εμφανιστεί ο μίσχος μέχρι και το άνοιγμα του λουλουδιού θα μεσολαβήσουν 90-120 ημέρες όσο δηλαδή θα διαρκέσει και το λουλούδι. Όταν το λουλούδι μαραθεί, κόψτε όλο το μίσχο όσο πιο χαμηλά μπορείτε να φτάσετε ώστε το φυτό να διοχετεύσει τη δύναμή του στη δημιουργία νέων ανθοφόρων μίσχων. Κάποιοι συνιστούν να μην κόψετε το μίσχο χαμηλότερα από την 1η ή τη 2η διακλάδωσή του γιατί είναι πιθανό (αν και όχι σίγουρο) ο ίδιος μίσχος να δώσει κι άλλα μπουμπούκια. Αν όντως ο μίσχος ξανανθίσει συνήθως τα λουλούδια αυτά είναι μικρότερα.
 

Δενδρόβιο (Dendrobium)

Η ορχιδέα αυτή είναι δημοφιλής για τα λουλούδια της που συνήθως έχουν έντονα χρώματα και εμφανίζονται στα τέλη του χειμώνα και τις αρχές της άνοιξης. Είναι αρκετά εύκολη στην καλλιέργειά της έχει όμως ορισμένες ιδιαίτερες απαιτήσεις. Την άνοιξη που το φυτό είναι σε φάση ανάπτυξης θα χρειαστεί περισσότερο νερό και συχνότερη λίπανση. Το καλοκαίρι ελέγξτε τα φύλλα γιατί πιθανόν ο φωτισμός να είναι υπερβολικός για το φυτό. Οι σύντομες ημέρες και οι πιο δροσερές θερμοκρασίες του φθινοπώρου θα βοηθήσουν και αυτή την ορχιδέα να σχηματίσει μπουμπούκια. Ποτίζετε κανονικά μέχρι τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο που θα ανθίσουν τα λουλούδια της. Το φθινόπωρο, μόλις δροσίσει ο καιρός θα ήταν χρήσιμο να μεταφέρετε τα φυτά στη βεράντα σας για να εκμεταλλευτείτε τις χαμηλότερες θερμοκρασίες και βέβαια θα πρέπει να τα ξαναφέρετε μέσα πριν η θερμοκρασία πέσει πολύ χαμηλά. Μέσα στο σπίτι τοποθετείστε τα φυτά στο πιο δροσερό σημείο τουλάχιστον μέχρι να σχηματιστούν τα μπουμπούκια. Μην φυτεύετε αυτές τις ορχιδέες σε δυσανάλογα μεγάλες γλάστρες γιατί τους αρέσει να στριμώχνονται οι ρίζες τους και βολεύονται σε μικρές σχετικά γλάστρες που τις προτιμούν πήλινες αντί για πλαστικές.

Κατλέϊα (Cattleya)

Η ποικιλία Κατλέϊα αναφέρεται συχνά ως η βασίλισσα των ορχιδεοειδών ή ορχιδέα-κορσάζ καθώς χρησιμοποιείται συχνά για αυτή τη χρήση. Είναι από τις πιο εύκολες στην καλλιέργεια ορχιδέες και καλή επιλογή για αρχάριους καθώς προσαρμόζονται στο περιβάλλον ευκολότερα από άλλες ποικιλίες. Τα εξωτικά τους λουλούδια, έχουν έντονα εντυπωσιακά χρώματα, είναι συνήθως αρωματικά και ανάλογα με το είδος διαφέρουν τόσο σε χρώμα όσο και σε σχήμα. Εχουν ανάγκη από πλούσιο φως που όμως πρέπει να είναι φιλτραρισμένο για να μην καεί το φύλλωμά τους, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που ο ήλιος καίει πολύ. Η θερμοκρασία που απαιτεί η κατλέϊα δεν διαφέρει από αυτές των άλλων ποικιλιών, αν όμως η θερμοκρασία ανέβει πολύ μετακινήστε τη σε λιγότερο φωτεινό σημείο και ενισχύστε την υγρασία και τον αερισμό του φυτού. Ποτίστε μία φορά την εβδομάδα ή και δύο όταν ο καιρός είναι πολύ ζεστός πάντοτε όμως να ελέγχετε αν το χώμα είναι στεγνό πριν ποτίσετε. Προτιμάτε να ποτίζετε τις πρωινές ώρες ώστε το φύλλωμα να έχει στεγνώσει πριν νυχτώσει για να αποφύγετε το σάπισμα των φύλλων και τους παθογόνους μύκητες που αναπτύσσονται σε υγρές συνθήκες.

Ονσίδιο (Oncidium-Odontoglossum)

Η ποικιλία ονσίδιο (ή οδοντόγλωσσο όπως λέγεται αλλιώς) αποτελείται από πολλά είδη που μάλιστα είναι εντελώς διαφορετικά το ένα από το άλλο. Το ονσίδιο διαθέτει κάποια ευελιξία και προσαρμόζεται σχετικά εύκολα στις συνθήκες του χώρου όπου καλλιεργείται, είτε μέσα στο σπίτι σας είτε σε κάποιο σκιερό και δροσερό σημείο της βεράντας σας. Είναι πολύ δημοφιλές όμως και για τη μεγάλη διάρκεια των λουλουδιών του. Το ονσίδιο χρειάζεται λαμπερό φως, πάντοτε φιλτραρισμένο. Στη βεράντα σας, τοποθετήστε τις γλάστρες σε κάποιο σημείο όπου προστατεύονται από τον καυτό ήλιο του μεσημεριού ενώ νωρίς το πρωί θα μπορούσατε να επιτρέψετε στις ακτίνες του ήλιου να χαϊδέψουν το φυτό σας, κάτι όμως που θα πρέπει να γίνει σταδιακά ώστε να αποφύγετε τα “εγκαύματα”. Το ονσίδιο προτιμάει τις δροσερές συνθήκες και έχει ανάγκη την διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας προκειμένου να σχηματίσει μπουμπούκια. Τοποθετείστε τις γλάστρες σας κοντά στα παράθυρα (χωρίς όμως να ακουμπούν στα τζάμια) για να εκμεταλλευτείτε αυτή τη διαφορά θερμοκρασίας. Όταν κάνει πολύ ζέστη αυξήστε την υγρασία. Αυτή η ποικιλία χρειάζεται περισσότερο νερό από άλλες ορχιδέες. Ειδικά το καλοκαίρι, ανάλογα με τη ζέστη, ίσως χρειαστεί να ποτίζετε κάθε 3-4 ημέρες, κατά προτίμηση το πρωί και μην αφήνετε το χώμα τους να στεγνώσει τελείως.

Βάντα (Vanda)

Η ποικιλία βάντα είναι εξίσου εντυπωσιακή ορχιδέα και σχετικά εύκολη στην καλλιέργειά της. Τα λουλούδια της έχουν βαθιά χρώματα, όπως μπλε, κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο και πολλές δίχρωμες ή στικτές παραλλαγές. Ο κάθε μίσχος συνήθως φέρει 8-10 μπουμπούκια που ξεκινούν από τη βάση και φτάνουν μέχρι την άκρη του μίσχου ενώ διαρκούν πολλές εβδομάδες. Η βάντα απαιτεί πλούσιο φωτισμό, σταδιακά συνηθίστε την σε όλο και πιο έντονο φως και βγάλτε την για λίγο στον ήλιο νωρίς το πρωί. Αυτή η ποικιλία αγαπάει τη ζέστη γι’ αυτό μην την εκθέτετε σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και ποτίζετέ την μία φορά την εβδομάδα ενώ το καλοκαίρι ποτίζετε συχνότερα και ειδικά τις πολύ ζεστές ημέρες ίσως χρειαστεί να ποτίζετε κάθε 3-4 ημέρες. Αφήνετε το χώμα να στεγνώνει πριν ποτίσετε και προτιμήστε το πότισμα να γίνεται νωρίς το πρωί. Δώστε άφθονη υγρασία από τις αρχές της άνοιξης μέχρι και το φθινόπωρο που το φυτό βρίσκεται σε φάση έντονης ανάπτυξης. Επίσης, το καλοκαίρι ψεκάζετε ελαφρά τα φύλλα της κάθε φορά που ποτίζετε. Η ποικιλία βάντα απαιτεί πλούσια λίπανση. Λιπαίνετε κάθε 15 ημέρες και προτιμήστε το χώμα να είναι υγρό αντί στεγνό πριν ρίξετε το λίπασμα. Αλλάξτε γλάστρα μόνο την άνοιξη και περίπου κάθε 2 χρόνια.

Μιλτόνια (Miltonia)

Μία άλλη ποικιλία ορχιδέας είναι η Μιλτόνια που λέγεται και ορχιδέα-πανσές καθώς τα επίπεδα ανοιχτά λουλούδια της θυμίζουν πανσέδες τόσο στο σχήμα όσο και στα χρώματα. Η μιλτόνια έχει πλουσιότατη ανθοφορία και τα λουλούδια της έχουν όμορφο άρωμα. Εμφανίζονται στην άκρη λεπτών μίσχων που λυγίζουν γοητευτικά προς τα κάτω και αφού ανοίξουν διατηρούνται για περίπου 4-6 εβδομάδες. Παρέχετε αρκετό φως που όμως να είναι πάντα φιλτραρισμένο και τοποθετήστε τις γλάστρες κοντά σε παράθυρα γιατί χρειάζονται την διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας. Σε περιοχές με εύκρατο κλίμα, η μιλτόνια μπορεί να καλλιεργηθεί στη βεράντα ή στον κήπο αρκεί να βρίσκεται σε σημείο που προστατεύεται από τον καυτό ήλιο. Ανάλογα με τις θερμοκρασίες, η μιλτόνια χρειάζεται πότισμα κάθε 4-5 ημέρες και ίσως συχνότερα αν κάνει πολύ ζέστη. Ποτίζετε νωρίς το πρωί και μην την αφήνετε ποτέ να διψάσει γιατί το φυτό θα οδηγηθεί σε μαρασμό και δεν θα μπορέσετε να το επαναφέρετε. Επίσης αδειάζετε το πιατάκι της γλάστρας για να μην σαπίσουν οι ευαίσθητες ρίζες του φυτού σας. Αν θέλετε να αλλάξετε γλάστρα κάντε το αμέσως μετά το τέλος της ανθοφορίας.
 

Παφιοπέδιλο (Paphiopedilum)

Το παφιοπέδιλο αποτελεί ίσως την πιο εντυπωσιακή και χαρακτηριστική ποικιλία ορχιδέας. Τα γοητευτικά λουλούδια αυτής της εξωτικής ποικιλίας διαφέρουν δραματικά από είδος σε είδος τόσο στα χρώματα που είναι αμέτρητα όσο και στο σχήμα ή το μέγεθος των λουλουδιών. Τα λουλούδια έχουν κερώδη υφή και διαρκούν από μερικές εβδομάδες μέχρι λίγους μήνες. Είναι από τις πιο εύκολες στην καλλιέργεια ορχιδέες και μπορείτε να βασιστείτε πάνω τους, θα σας ανταμείψουν για τη φροντίδα σας με πανέμορφα λουλούδια. Μπορούν να καλλιεργηθούν τόσο σε εσωτερικό χώρο όσο και βεράντες ή κήπους αρκεί να φυτευτούν σε σημείο προστατευμένο από τον καυτό ήλιο και τη βροχή. Χρειάζονται άφθονο φιλτραρισμένο φως και ειδικά τις μεσημεριανές ώρες θα πρέπει να τις προστατέψετε από τις ακτίνες του ήλιου. Οι απαιτήσεις της ποικιλίας αυτής σε θερμοκρασίες δεν διαφέρει από τις άλλες ορχιδέες όμως χρειάζεται χαμηλότερες νυχτερινές θερμοκρασίες για κάποιο διάστημα γιατί αλλιώς δεν θα ανθίσει. Ποτίζετε μία περίπου φορά την εβδομάδα ή λίγο συχνότερα το καλοκαίρι αλλά μην αφήσετε ποτέ το φυτό να διψάσει. Αυτή η ποικιλία θέλει υγρό αλλά όχι λασπερό χώμα που θα προκαλέσει σάπισμα των ριζών. Προτιμάτε να ποτίζετε νωρίς το πρωί αντί για το βράδυ. Αυτή η ποικιλία απαιτεί άφθονη υγρασία γι’ αυτό χρησιμοποιείστε δίσκους με υγρό χαλίκι στο σπίτι ή ψεκάζετε ελαφρά το φυτό αν το καλλιεργείτε σε εξωτερικό χώρο. Αλλάζετε γλάστρα στο παφιοπέδιλο κάθε χρόνο αλλά μόνο μετά το τέλος της ανθοφορίας και χρησιμοποιείτε τη μικρότερη δυνατή γλάστρα γιατί τους αρέσει οι ρίζες τους να είναι περιορισμένες. Το παφιοπέδιλο μπορεί να φυτευτεί στην ίδια γλάστρα με την ποικιλία φαλαινόψις καθώς οι συνθήκες καλλιέργειάς τους είναι περίπου οι ίδιες και τα φυτά αυτά φαίνονται να συγκατοικούν χωρίς προβλήματα.

Κυμβίδιο (Cymbidium)

Η ποικιλία κυμβίδιο είναι χωρίς αμφιβολία η ιδανική για τη βεράντα και τον κήπο σας. Προτιμούν ένα φωτεινό σημείο που όμως να προστατεύεται από τον πολύ καυτό ήλιο του μεσημεριού. Λίγος ήλιος στα φύλλα τους την άνοιξη είναι ευπρόσδεκτος αλλά απαγορευμένος το καλοκαίρι.

Επιλέξτε σημεία με άριστη αποστράγγιση όταν τις φυτεύετε, αν το χώμα σας είναι αργιλώδες και βαρύ προσθέστε χαλίκι στο βάθος και υλικό που να αποτελείται από μεγάλα κομμάτια όπως περιγράψαμε νωρίτερα.

Ποτίστε όταν η επιφάνεια του χώματος στεγνώσει, μία με δύο φορές την εβδομάδα ανάλογα με τον καιρό και αδειάζετε πάντα το νερό από το πιατάκι αν τις καλλιεργείτε σε γλάστρα.

Αφαιρείτε τα μαραμένα φύλλα και τα αδύναμα νέα βλαστάρια που εμφανίζονται στη βάση του φυτού ώστε να διοχετευτεί η δύναμή του στη δημιουργία μίσχων πάνω στους οποίους θα εμφανιστούν τα μπουμπούκια.

Λιπαίνετε κάθε 15 ημέρες με υγρό λίπασμα που ενισχύει την ανθοφορία. Η ανθοφορία αρχίζει συνήθως τον Απρίλιο ή Μάιο. Αλλάξτε γλάστρα κάθε 2-3 περίπου χρόνια και χρησιμοποιήστε μικρές γλάστρες, μόλις ένα μέγεθος μεγαλύτερες από τις παλιές. Η αλλαγή θα πρέπει να γίνει αμέσως μετά την ανθοφορία και αν θέλετε να πολλαπλασιάσετε το φυτό σας διαιρέστε προσεκτικά τις ρίζες του καθώς αλλάζετε τη γλάστρα.

Ζυγοπέταλο (Zygopetalum)

Το ζυγοπέταλο είναι αρωματική και πανέμορφη ποικιλία ορχιδέας και η πιο κατάλληλη ποικιλία για καλλιέργεια στον κήπο, με την προϋπόθεση ότι το κλίμα και οι ειδικές συνθήκες ταιριάζουν στις απαιτήσεις του φυτού. Η ποικιλία αυτή χρειάζεται άφθονο φως, φιλτραρισμένο όμως για να μην καούν τα φύλλα. Αν τις καλλιεργείτε στον κήπο θα πρέπει να τις φυτέψετε σε σκιερό αλλά φωτεινό σημείο, ιδανικά κάτω από τη σκιά μεγαλύτερων δέντρων όπου θα προστατεύονται από τον ήλιο αλλά και τη δυνατή βροχή. Στο σπίτι απαιτούν δροσερές θερμοκρασίες και υψηλή υγρασία. Τοποθετείστε τις κοντά σε παράθυρα και ψεκάζετε συχνά, νωρίς το πρωί, για να αυξήσετε την υγρασία. Όταν ποτίζετε, φροντίστε να βρέχετε καλά όλο το χώμα τους και αφήστε το να στεγνώσει πριν ξαναποτίσετε. Η μέση συχνότητα ποτίσματος είναι και σε αυτή την περίπτωση μία φορά την εβδομάδα ίσως λίγο συχνότερα αν ο καιρός είναι πολύ ζεστός. Λιπαίνετε τα φυτά σας μία φορά το μήνα χρησιμοποιώντας μικρότερες δόσεις από αυτές που αναφέρονται στην ετικέτα του λιπάσματος.

Καλλιεργητικές περιποιήσεις: Αρκεί να προσπαθήσουμε να μιμηθούμε τις συνθήκες που η ορχιδέα αναπτύσσεται στο φυσικό της περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα θα αναφερθούμε στις πιο διαδεδομένες ορχιδέες (phalaenopsis) οι οποίες που αναπτύσσουν την ρίζα τους σε φλοιό πεύκου. Οι ορχιδέες αυτές (phalaenopsis) χρειάζονται: Πότισμα: Η ορχιδέα απαιτεί αραιό πότισμα (μία φορά την εβδομάδα). Ποτίζουμε την ορχιδέα μας βυθίζοντας το γλαστράκι της σε ένα κουβά με νερό για περίπου 20 λεπτά. Έπειτα αφήνουμε το γλαστράκι να στραγγίξει (έχει τρύπες στο κάτω μέρος) και στην συνέχεια το τοποθετούμε πάλι στο κασπό. Προσοχή: Οι περισσότερες ορχιδέες μπορούν να ανεχθούν την ξηρασία πολύ καλύτερα απ’ ότι μπορούν να ανεχθούν την υπερβολική υγρασία. Φως: Οι ορχιδέες αγαπούν το φως. Χρειάζονται 12 με 14 ώρες έμμεσο φως κάθε μέρα, όλο το χρόνο. Αν οι ώρες της ημέρας δεν είναι αρκετές την τοποθετούμε σε έναν χώρο που ανάβουμε συχνά το φως. Προσοχή: Να μην χτυπάει άμεσα ο ήλιος την ορχιδέα. Έδαφος: Εφόσον η ορχιδέα μας μεγαλώνει σε φλοιό πεύκου είναι ένα από τα επίφυτα είδη. Φροντίζουμε να την μεταφυτεύσουμε σε μεγαλύτερο γλαστράκι χρησιμοποιώντας πάλι φλοιό πεύκου . Αν η ορχιδέα μας βρίσκεται σε χώμα τότε είναι ένα από τα λίγα είδη που δεν είναι επίφυτα και θα χρειαστείτε ειδικό χώμα. Λίπανση: Οι ειδικές βιταμίνες για ορχιδέες προάγουν την υγιή τους ανάπτυξη των φύλλων, της ρίζας αλλά και την παραγωγή νέων ανθέων. Είναι σημαντικό να ταΐζουμε την ορχιδέας μας όταν δεν έχει άνθη με σκοπό να την βοηθήσουμε να παράγει νέο βλαστό ο οποίος θα ανθοφορήσει. Λιπαίνουμε δύο φορές το μήνα, χρησιμοποιώντας υγρό λίπασμα ειδικό για ορχιδέες.  Χρησιμοποιούμε το λίπασμα στο νερό του ποτίσματος δύο φορές το μήνα. Προτείνουμε το λίπασμα να χρησιμοποιείται όταν η ορχιδέα δεν έχει άνθη, με αυτόν τον τρόπο παρατείνουμε την ανθοφορία της για πιο πολύ καιρό. Πρωτεϊνες: Τις ψεκάζουμε στη ρίζα εφόσον η ορχιδέα μας αδυνατεί να ανθοφορήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. άνω των 8 μηνών). Ψεκάζουμε την ρίζα τακτικά ώστε να δημιουργήσουμε οφθαλμούς που θα προάγουν την ανθοφορία.

Η Καμέλια, όπως η ορχιδέα, η τριανταφυλλιά, ο κρίνος και το ροδόδεντρο είναι συνδεδεμένη με ένα σωρό θρύλους. Την θαυμάζουμε, θέλουμε να την καλλιεργήσουμε αλλά διστάζουμε να την “εξημερώσουμε”. Η καμέλια κατάγεται από τις Ινδίες, την Κίνα και την Ιαπωνία. Την έφερε στην Ευρώπη ο Ιησουίτης  μοναχός Τζόρτζιο Κάμελ,το 1730. Ο Λινναίος, το 1735, συνένωσε αυτά τα φυτά και δημιούργησε το γένος Καμέλια προς τιμήν αυτού που τ΄ανακάλυψε. μετά από μια μακρά περίοδο  απουσίας από τους κήπους, η καμέλια ξαναβρήκε στιγμές δόξας, και πολλοί θαυμαστές της βάλθηκαν να ψάχνουν νέες ποικιλίες και βελτιωμένα είδη λουλουδιών.

Ένας πληθωρικός θάμνος 

Η καμέλια φτάνει τα 2 έως 4 μέτρα ύψος, αλλά είναι γνωστό ότι υπάρχουν μερικά αιωνόβια δείγματα, που έχουν πάρει γιγάντιες διαστάσεις. Έχει τη μορφή θάμνου ή μικρού δέντρου με πλούσιο φύλλωμα. Έχει δερματώδη, πράσινα, σκούρα φύλλα γυαλιστερά στην επάνω επιφάνεια, πριονωτά στα χείλη τους, και μυτερά στην άκρη. Τα λουλούδια είναι μεγάλα, μονήρη ή συγκεντρωμένα σε ομάδες από άμισχα, στην κορυφή μικρών κλαδιών. Το χρώμα τους διαφέρει, ξεκινάει από το ολόλευκο και καταλήγει στο κατακόκκινο περνώντας από όλους τους ενδιάμεσους τόνους. Ανθίζουν από τον Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο-Μάιο και τα λουλούδια παρ’όλη την απαράμιλλη είναι άοσμα εκτός από ορισμένα υβρίδια.

Πλούσια επιλογή ποικιλιών

Υπάρχουν, περίπου 80 είδη καμέλιας. Το είδος όμως που μας ενδιαφέρει περισσότερο για να στολίσουμε τους κήπους μας, είναι η Καμέλια  η Ιαπωνική (Camelia Japonica), η πιο διαδεδομένη και η πιο πλούσια σε υβρίδια.

Απαιτήσεις και φροντίδα της Καμέλιας

Κλίμα:Δεν είναι δύσκολο να καλλιεργήσουμε με επιτυχία καμέλιες αρκεί οι κλιματολογικές συνθήκες και οι εδαφικές να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του φυτού. Ένα γλυκό κλίμα, χωρίς απότομες αλλαγές της θερμοκρασίας αρκετέ υγρό και μια σκιερή ή μισοσκιερή θέση αποτελούν τις ιδανικές συνθήκες. Αν δεν μπορείτε να τις εξασφαλίσετε απόλυτα δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατο αρκεί να πάρετε μερικές προφυλάξεις.  Φυτέψτε την καμέλια κατά προτίμηση σε μία γωνία του κήπου, του μπαλκονιού ή της ταράτσας, που είναι εκτεθειμένη στο βοριά. Σ’αυτή τη θέση προστατεύεται από τις απότομες παγωνιές και τις δυνατές ακτίνες του ήλιου. Η καμέλια μπορεί να χαλάσει από τον αέρα. Τον χειμώνα προστατέψτε την με αντιπαγετικό ύφασμα και σκεπάστε τη βάση του φυτού με άχυρο ή με βερμικουλίτη.  Το έδαφος πρέπει να είναι διαρκώς υγρό, γι’ αυτό ποτίστε την άφθονα και συχνά.Οι καμέλιες που καλλιεργούνται σε θερμοκήπιο ή αυτές που τις βάζετε στο σπίτι τον χειμώνα, μπορούν να βγουν στην ύπαιθρο μόλις περάσουν οι μεγάλες παγωνιές. Για να κάνετε αυτή την δουλειά διαλέξτε μια μέρα χωρίς πολύ ήλιο και με μια ήπια θερμοκρασία, θα αποφύγετε με αυτό τον τρόπο να πάθουν ένα ισχυρό σοκ τα φυτά σας.

Έδαφος: Κάθε τύπος εδάφους είναι κατάλληλος αρκεί να μην είναι υπερβολικά ασβεστώδης. Η καμέλια προτιμάει εδάφη με όξινη αντίδραση (pH 6-6.5). Για να ξέρετε την αντίδραση του εδάφους ο πιο απλός τρόπος είναι να παρατηρήσετε τι βλάστηση φυτρώνει από μόνη της. Αν υπάρχουν ρείκια και φτέρες αυτό σημαίνει πως το έδαφος είναι κατάλληλο. Αν το έδαφος δεν είναι κατάλληλο τότε μπορείτε να αντικαταστήσετε το χώμα στους λάκκους που θα ανοίξετε για να τοποθετήσετε το φυτό, με ένα μείγμα από καστανόχωμα και φυτόχωμα.

Φύτεμα: Οι ενδεδειγμένες εποχές για φύτεμα της καμέλιας είναι δύο: Σεπτέμβρης – Οκτώβρης και Μάρτιος – Απρίλιος. Η δεύτερη περίοδος είναι πιο κατάλληλη για τις περιοχές που πλήττονται από παγετό κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Φροντίδα: Είναι αναγκαίο το κλάδεμα; Το κλάδεμα δεν χρησιμεύει για να ευνοηθεί η ανθοφορία, ωστόσο είναι απαραίτητο για την συγκράτηση της βλαστήσεως του θάμνου και για τη διατήρηση του σχήματός του. Γι’ αυτό το σκοπό αμέσως μετά την άνθηση κλαδεύονται οι πολύ δυνατοί βλαστοί. Όσο για τα πολύ γέρικα φυτά, αν χρειαστεί, μπορούν να κλαδευτούν ακόμα και πολύ αυστηρά, αφού η νέα βλάστηση μπορεί να εμφανιστεί και πάνω στο παλιό ξύλο. Η καμέλια έχει ανάγκη από σίδηρο, τις ίδιες ανάγκες που έχει και η γαρδένια, η αζαλέα και το φούλι. ¨ενα πλήρες λίπασμα ενισχυμένο με σίδηρο μία φορά την εβδομάδα μπορεί να την “απογειώσει”.

Όταν η καμέλια βρει τις κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξή της κινδυνεύει ελάχιστα να προσβληθεί από παράσιτα. Ωστόσο αν προσβληθεί από παράσιτα πρέπει να επέμβετε άμεσα για την καταπολέμηση τους.

Μεθυστικές εκατόφυλλες, πολύχρωμες αναρριχητικές, φανταχτερές θαμνώδεις, ή μπουμπουκιασμένες νάνες… Όποιο από τα εκατοντάδες είδη τριανταφυλλιάς κι αν είναι η αδυναμία σας, η φροντίδα τους είναι  κοινή για όλα τα είδη. Δίνουν άρωμα και χρώμα στην καθημερινότητά μας ειδικά όσο προχωράει η Άνοιξη και η φύση μας δείχνει τον καλύτερο της εαυτό.

Η μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων, αλλά και η πλούσια ανθοφορία τους είναι οι βασικοί λόγοι που τους εξασφαλίζουν πάντα μία θέση στον κήπο ή τη βεράντα. Τα διάφορα είδη τριανταφυλλιάς προσφέρονται, άλλωστε, για διάφορες χρήσεις και ανάγκες. Οι πιο συνηθισμένες είναι οι θαμνώδεις, αλλά υπάρχουν και τριανταφυλλιές σε μορφή δέντρου, είδη αναρριχώμενα, εδαφοκάλυψης, ακόμα και πολύ χαμηλής ανάπτυξης. Η ανθοφορία τους αρχίζει την άνοιξη, διαρκεί μέχρι το χειμώνα και ανάλογα με το είδος και την ποικιλία είναι εντυπωσιακή, σε διάφορα χρώματα και με διαφορετικής έντασης άρωμα. Επειδή είναι φυτά αρκετά ανθεκτικά στο κρύο, μπορούν να φυτευτούν σε περιοχές με διαφορετικές θερμοκρασίες.

Ώρα για φύτεμα
Στο εμπόριο θα βρείτε τριανταφυλλιές σε γλάστρες, αλλά και γυμνόριζες, δηλαδή φυτά τα οποία δεν έχουν μπάλα χώματος να καλύπτει τις ρίζες τους.
Οι τριανταφυλλιές σε γλάστρα μπορούν να φυτευτούν όλο το χρόνο στον κήπο ή τη βεράντα. Φυτεύονται όπως κάθε άλλο φυτό που βρίσκεται σε φυτοδοχείο, χωρίς κάποια ιδιαίτερη φροντίδα.
Οι γυμνόριζες τριανταφυλλιές φυτεύονται αργά το φθινόπωρο έως νωρίς την άνοιξη, δηλαδή την πε­ρίοδο που δεν έχουν φύλλα. Καθώς είναι ανθεκτικά φυτά, μπορείτε να τις φυτέψετε ακόμα κι αν επικρατεί έντονο κρύο, αποφύγετε όμως να κάνετε αυτή την εργασία τις ημέρες του χειμώνα που επικρατεί παγετός. Για να τις φυτέψετε, λοιπόν, ακολουθήστε την εξής διαδικασία:
• Αφού ανοίξετε τη συσκευασία, τοποθετήστε το γυμνόριζο φυτό σε νερό με κάποιο ενισχυτικό ριζοβολίας για να βοηθηθούν οι ρίζες.
• Ανοίξτε ένα λάκκο στο έδαφος ή στο χώμα της γλάστρας ανάλογο με το μέγεθος του φυτού για να τοποθετήσετε το φυτό.                                                                              • Διαμορφώστε το χώμα έτσι ώστε, όταν τοποθε­τήσετε το φυτό, οι ρίζες του να βρίσκονται σε καλή ­επαφή με αυτό.
• Αφού απλώσετε καλά τις ρίζες, σκεπάστε τις με χώμα και κλείστε το λάκκο.
• Ποτίστε καλά με νερό και λίπασμα και διαμορφώστε λεκάνη γύρω από το λάκκο, ώστε να συγκρατούνται τα νερά.

Πού να τις φυτέψω;
Οι τριανταφυλλιές, ανεξάρτητα από το είδος και την ποικιλία τους, πρέπει να φυτεύονται σε σημεία με πολύ ήλιο, ώστε να δίνουν πλούσια ανθοφορία. Καλό είναι να αποφεύγετε θέσεις κοντά σε δέντρα ή ψηλούς θάμνους.
Στον κήπο φυτεύονται συνήθως σε απόσταση περίπου 50 εκ. η μία από την άλλη, εκτός αν πρό­κειται για ποικιλίες νάνες ή εδαφοκάλυψης, οπότε η απόσταση πρέπει να είναι μικρότερη. Για ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, επιλέξτε να φυτέψετε αρκετές μαζί, ώστε να δημιουργηθεί μια πλούσια συστάδα.
• Σε κάθε γλάστρα θα φυτέψετε τα φυτά ανάλογα με το μέγεθος και το σχήμα της γλάστρας αλλά και της τριανταφυλλιάς που επιλέξατε.
Στο μπαλκόνι καλό είναι να διαλέξετε προσε­κτικά τα σημεία που θα βάλετε τις τριανταφυλλιές, ώστε να «δένουν» με το υπόλοιπο σύνολο. Επειδή είναι φυλλοβόλα φυτά, καλό είναι να τοποθετούνται σε συνθέσεις που περιλαμβάνουν και αειθαλή, ώστε να μη δημιουργούνται κενά κατά τους χειμερινούς μήνες. Επιπλέον, λόγω των αγκαθιών τους, θα πρέπει να αποφεύγετε να τις τοποθετείτε σε στενά σημεία που είναι δύσκολη η διέλευση.
• Ιδανικές για γλάστρες είναι οι νάνες ποικιλίες και αυτές που χρησιμοποιούνται για εδαφοκάλυψη.
• Το έδαφος που θα φυτευτούν οι τριανταφυλλιές πρέπει να είναι πλούσιο σε οργανικά στοιχεία και να συγκρατεί υγρασία, αλλά να μην παραμένει πολύ υγρό και λασπωμένο.
Πότε θέλουν λίπανση
Οι τριανταφυλλιές χρειάζονται λίπασμα, αλλά και οργανική ουσία. Όποτε λιπαίνετε ή προσθέτετε οργανική ουσία, σκαλίστε γύρω από το φυτό ώστε να ενσωματωθεί καλύτερα το υλικό με το έδαφος. Μία φορά το χρόνο πρέπει να προσθέτετε στο λάκκο καλά χωνεμένη κοπριά, τύρφη ή κάποιο φυλλόχωμα, για να εμπλουτίζετε το έδαφός τους με οργανική ουσία. Επιπλέον, για να πετύχετε πλούσια και συνεχή ανθοφορία, θα πρέπει να τις λιπαίνετε από την άνοιξη μέχρι το τέλος του καλοκαιριού τακτικά, με πλήρες λίπασμα (με άζωτο, φώσφορο και κάλιο). Αφού ολοκληρωθούν τα κλαδέματα της τριανταφυλλιάς, στα τέλη Ιανουαρίου ή το Φεβρουάριο, μπορείτε να ρίξετε λίγο λίπασμα ή οργανική ουσία στο χώμα τους.

Πόσο πότισμα χρειάζονται
Η τριανταφυλλιά χρειάζεται υγρό και δροσερό έδαφος για να αναπτυχθεί και να δώσει πλούσια ανθοφορία. Καλό είναι, λοιπόν, να την ποτίζετε συχνά με τόσο νερό όσο χρειάζεται για να διατηρείται το έδαφος υγρό σε αρκετό βάθος. Τους καλοκαιρινούς μήνες, τις ημέρες με υψηλές θερμοκρασίες, ποτίστε τη με μεγαλύτερη ποσότητα νερού, για να είστε σίγουροι ότι το φυτό θα παραμείνει σε υγρασία και οι ρίζες του θα ποτιστούν καλά σε όλη τους την έκταση. Καλό είναι, επίσης, να σκαλίζετε τα φυτά σας τακτικά, ώστε να αερίζονται και να ποτίζονται καλύτερα.

Κλάδεμα
Το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς γίνεται αφού περάσουν τα μεγάλα κρύα και πριν ξεκινήσει η νέα βλάστηση. Ανάλογα με την πε­ριοχή, αυτό μπορεί να γίνει μέσα Ιανουαρίου μέχρι μέσα Φεβρουαρίου.
• Οι θαμνώδεις και οι αναρριχώμενες τριανταφυλλιές χρειάζονται βαθύ κλάδεμα για να διατηρήσουν το σχήμα τους, να ανανεωθούν και να δώσουν πλούσια ανθοφορία. Θα πρέπει, λοιπόν, να αφαιρέσετε τους γερασμένους, ξερούς και αδύνατους βλαστούς, αλλά και όσους χαλούν το σχήμα του φυτού. Επιπλέον, καλό
είναι να κοντύνετε τους νέους βλαστούς, ώστε να δώσουν μεγαλύτερη ανθοφορία και πλούσια βλάστηση.
• Οι νάνες ποικιλίες και αυτές που προορίζονται για εδαφοκάλυψη πρέπει να κλαδεύονται για να αφαιρεθούν οι βλαστοί που έδωσαν λουλούδια, ώστε να δυναμώσουν και να διατηρήσουν το σχήμα τους. Τους καλοκαιρινούς μήνες, καλό είναι να αφαιρούνται τα λουλούδια που ξεραίνονται ή που έχουν ωριμάσει αρκετά, ώστε να ξεκινά ταχύτερα η νέα ανθοφορία και να είναι πιο πλούσια και εύρωστη.

Εχθροί της τριανταφυλλιάς

Οι τριανταφυλλιές προσβάλλονται τόσο από διάφορα έντομα όσο και από μυκητολογικές ασθένειες. Δεν πρέπει να ξεχνάτε να παρακολουθείτε τα φυτά σας συχνά και να επεμβαίνετε έγκαιρα όπου χρειάζεται, πριν επεκταθεί η προσβολή. Προληπτικά διατηρείτε το χώρο τους καθαρό από ξερά φύλλα, κλαδιά και ζιζάνια.
Οι μελίγκρες, ο τετράνυχος, οι κάμπιες και τα σκουλήκια είναι τα πιο συνηθισμένα έντομα που προσβάλλουν τις τριανταφυλλιές τρώγοντας ή τρυπώντας τα φύλλα και τους νεαρούς βλαστούς. Καταπολεμώνται με βιολογικά ή χημικά εντομοκτόνα.
Το ωίδιο είναι η βασική μυκητολογική ασθένεια που προσβάλλει τις τριανταφυλλιές. Είναι το λευκό, παχύ στρώμα σκόνης που εμφανίζεται στα νέα φύλλα και τα μπουμπούκια κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Για να το περιορίσετε, μπορείτε να καταβρέχετε καλά τα φυτά σας και να τα καθαρίζετε από τα ξερά φύλλα και τα ζιζάνια.